Би өлгий дээр хэвтэж байсан бөгөөд дээр минь хар далавч дэлгэн, хошуу нь ангайсан аварга том хэрээ зогсож байв. Тэр надаас тав дахин том байсан тул намайг идэхийг хүссэн нь илт байв. Санаа зовох цаг байсангүй. Би түүний хошууг хоёр гараараа барьж аваад амыг нь урав. Хар цус нь намайг норгож, би өөртөө шээв. Би айсандаа биш, зүгээр л өөрийгөө хянаж чадахгүй байгаадаа өөртөө шээв. Тийм ээ, би нялх хүүхэд. Би хэдхэн хоногтой.
Би аварга том хошууны хоёр талыг нялх гартаа атгасаар байгаа бөгөөд одоо л хашгирах, хөлийн чимээ сонсогдож байна. Сум исгэрч, хэрээний биеийг нэвтлэн биднийг газарт унагав. Хүчтэй гар намайг шүүрч аваад би дээш нисэв. Цусаар норсон хошуу гулсаж унав, гэхдээ би тавиагүй. Өөр хэн нэгэн хэрээг урж хаях гэж оролдоод өөрсдөдөө татаад бид бүгд дээр нь унав. Хоёр хоолой байна: хэрээг татаж буй эрэгтэй хүний, намайг барьж буй эмэгтэй хүний. Тэд буриад хэлээр ярьдаг. Тэгээд намайг хүү гэж дууддаг. Би шууд ойлгодоггүй; тэд эртний аялгаар ярьж байна. Эмэгтэй намайг хошуугаа тавихыг ятгадаг; би хариулахыг хичээсэн ч хэл минь дагахгүй байна. Энэ бол миний ээж.
Эцэг эх маань хоорондоо маргалдаж эцэст нь намайг хэрээнээс салгав. "Чи ингэж татаж байна уу?" "Салхинд унасан чи хөгшин эмэгтэй!"
Тийм ээ, миний эцэг эх хөгширсөн, дөч гаруй настай.
Тэмцлээс сэргэж, тэд над руу, хэрээний урагдсан хошуу руу удаан ширтэв. Гэнэт хөгшин өвдөг сөгдөн миний төлөө залбирч эхлэв. Мэдрээгүй ээж маань сэргэж, нөхрийнхөө хажуугаар өнгөрч, гэрийн байшинд орж, модон тэвшинд ус хийж, намайг доош буулгав. "Дайран!" гэж би хашгирахыг хүссэн ч чанга дуу гарлаа. Би өгзгөө хөдөлгөснөөр угаалтуурын дээгүүр амархан уналаа. Хөгшин эмэгтэй орилон надаас үсрэн холдов. Тэр нүдээ томруулан "болооб, болооб" (Би дахиж тэгэхгүй, би тэгэхгүй) гэж шивнэв. Дуу чимээг сонсоод хөгшин өвдөглөн над руу мөлхөж ирээд, асгарсан усны шаварт халзан толгойгоо хэд хэдэн удаа цохив.