“ - Я кахаў яе ды страціў.

З іншым хораша жыве.

Як прымусіць зноўку плакаць?

Раздражняе смех яе!”

“- Пі хутчэе зелле з мёдам.

Змые з усёй жыцці атруту.

Развітайся з тым праклёнам -

Больш ня вымавіць ні гуку!”

Дурань выпіў усё да кроплі,

Ня жадаючы цягнуць,

Намачыў рот тым сіропам

І спыніў вакол усё чуць...

“ - Я любил её да потерял.

С другим хорошо живёт.

Как заставить снова плакать?

Раздражает смех её!”

“Пей быстрее зелье с мёдом.

Смоет со всей жизни яд.

Попрощайся с тем проклятьем -

Больше не произнесёт ни звука!”

Глупец выпил всё до капли,

Не желая тянуть.

Намочил рот тем сиропом -

И прекратил вокруг всё слышать.

Загрузка...