“ - Я кахаў яе ды страціў.
З іншым хораша жыве.
Як прымусіць зноўку плакаць?
Раздражняе смех яе!”
“- Пі хутчэе зелле з мёдам.
Змые з усёй жыцці атруту.
Развітайся з тым праклёнам -
Больш ня вымавіць ні гуку!”
Дурань выпіў усё да кроплі,
Ня жадаючы цягнуць,
Намачыў рот тым сіропам
І спыніў вакол усё чуць...
“ - Я любил её да потерял.
С другим хорошо живёт.
Как заставить снова плакать?
Раздражает смех её!”
“Пей быстрее зелье с мёдом.
Смоет со всей жизни яд.
Попрощайся с тем проклятьем -
Больше не произнесёт ни звука!”
Глупец выпил всё до капли,
Не желая тянуть.
Намочил рот тем сиропом -
И прекратил вокруг всё слышать.