Шэлег — дробная мядзяная манета, роўная адной трэці меднага гроша.
Амарат — сардэчны сябар, каханак.
Гуз — дыямент, якім упрыгожвалі шляхецкую шапку.
Кумпан — блізкі сябар.
Гіцаль — памочнік ка́та, слова ўжывалася як лаянка.
Фартуна — улюбёны вобраз куртуазнай літаратуры, удача.
Сармацкі строй — традыцыйны шляхецкі ўбор, складаўся з жупана, кунтуша, пояса ўсходняга тыпу, шапкі з футрам. У Рэчы Паспалітай яго насілі паралельна з нямецкім (французскім) строем еўрапейскага ўзору, але прыхільнікі традыцый «чужую моду» не ўхвалялі.
Ebrietas et amor cuncta secreta produnt (лат.) — пьянство и любовь выдают все тайны.
Банда — так у XVIII стагоддзі называлі каманду, гурт.
Specie formosa, mente odiosa.На вид волшебно, для души неприятно. Specie formosa, mente odiosa.На вид волшебно, для души неприятно.
Трыбунал — галоўны суд ВКЛ.
Дысідэнты — так у Рэчы Паспалітай называлі вернікаў-хрысціянаў, якія не належалі да каталіцкага веравызнання: прыхільнікаў арыянства, кальвінізму, лютэранства, сацыян, анабаптыстаў, квакераў, менанітаў, а пасля Берасцейскай уніі 1596 года і праваслаўных.
Казакі — від лёгкай кавалерыі ў ВКЛ.
Per fas ac nefas (лац.) — разрешенными и неразрешенными средствами; правдами и неправдами.
Маршалак — вялікі маршалак кіраваў вялікакняскім дваром і сенатам, павятовы — ачольваў мясцовы ўрад, вёў павятовы соймік, трыбунальскі — кіраваў судовымі паседжаннямі.
Янычары — від войскаў у ВКЛ.
Фамілія — групоўка магнатаў, якую ачольвалі Чартарыйскія.
Abeunt studia in mores (лац.) — заняткі накладаюць адбітак на характар.
Ліберум вета — права кожнага шляхціца адмяніць рашэнне любога сойму альбо забараніць ягоную працу.
Канфідэнт — давераная асоба.
Карусель — прыдворны рыцарскі турнір.
Магістрат — гарадская рада.
Ліхвяр — пазычаў грошы і жыў з атрыманых працэнтаў.
Харугва — рота шляхецкай кавалерыі, у якой было ад 30 да 200 чалавек.