Остромирово Евангелие 1056-1057 года - читать бесплатно онлайн полную версию книги автора (ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАРКА) #2

ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАРКА

Глава 1

1Зачяло евангелия iсоуса хрстова сына божия. 2якоже писано эсть въ пророцэхъ: се азъ посълю ангелъ мои прэдъ лицьмь твоимь иже оуготовить путь твои прэдъ тобою. згласъ въпиющааго въ поустыни: оуготовите путь господьнь правы творите стьзя эго. 4бысть иоанъ крьстя въ поустыни и проповэдая крьщениэ покаянию въ отпоущениэ грэховъ. 5и исхождааше къ нэмоу вься иоудеиская страна и иероусалимляне и крьщааху ся вьси въ иорданьсцэи рэцэ от нэго исповэдающе грэхы своя. 6бэ же иоанъ облэченъ власы вельбужди и поясъ оусниянъ о чрэслэхъ эго и эды акридъ и медъ дивии. 7и проповэдааше глаголя: грядеть крэплии мене въ слэдъ мене эмоуже нэсмь достоинъ поклонь ся раздрэшити ремене сапогъ эго. 8азъ оубо крьстихъ вы водою а той крьстить вы доухъмь святыимъ. 9и бысть въ дьни ты приде iсоусь от назарета галилеискааго и крьсти ся от иоана въ иорданэ. 10и абиэ въсходя от воды видэ разводяща ся небеса и доухъ яко голубь съходящь на нь. 11и гласъ бысть съ небесъ: ты эси сынъ мои възлюблэныи. о тебэ благоволихъ.12и абиэ доухъ изведе и въ поустыню. 1зи бэ тоу въ поустыни четыри десяти дьнъ искоушаэмъ сотоною и бэ съ звэрьми и ангели слоужааху эмоу. 14по прэдании же иоановэ приде iсоусь въ галилею проповэдая евангелиэ царьствия божия. 15глаголя яко исплъни ся врэмя и приближи ся царьствиэ божиэ. каите ся и вэроуите въ евангелиэ.16ходя же при мори галилеисцэ видэ симона и андреа брата того симона въмэтающа мрэжя въ море бэста бо рыбаря. 17и рече има iсоусь: придэта въ слэдъ мене и сътворю вы быти ловьца чловэкомъ. 18и абиэ оставльша мрэжя своя по нэмь идосте. 19и прэшьдъ оттудоу оузьрэ иакова зеведеова и иоана брата эго. и та въ ладии завязающа мрэжя 20и абиэ възъва я. и оставльша отьца своэго зеведеа въ ладии съ наэмьникы по нэмь идосте. 21и вънидошя въ капернаоумъ и абиэ въ суботы на съньмищи оучааше я. 22и дивляаху ся о оучении эго. бэ бо оучя я яко власть имы и не яко кънижьници. 2зи бэ на съньмищи ихъ чловэкъ нечистоймь доухъмь и възъва глаголя: 24остани чьто эсть намъ и тебэ iсоусе назарянине; пришьлъ эси погоубитой насъ; вэмь тя къто эси святыи божии. 25и запрэти эмоу iсоусь глаголя: оумлъчи и изиди из нэго. 26и сътрясъ и доухъ нечистыи и възъпивъ гласъмь велиэмь изиде из нэго. 27и оужасошя ся вьси. и сътязааху ся въ себэ глаголюще: чьто оубо се; чьто оучениэ новоэ се; яко по области и доухомъ нечистыимъ велить и послоушають эго: 28и изиде слоухъ эго абиэ во вьсю страну галилеиску.29и абиэ ишьдъше ис съньмища придошя въ домъ симоновъ и андреовъ съ иаковъмь и иоанъмь. з0тьща же симонова лежааше огньмь жегома. и абиэ глаголашя эмоу о нэи. з1и приступль въздвиже ю эмъ за руку эя. и остави ю абиэ огнь и слоужааше имъ. з2поздэ же бывъшоу эгда захождааше слъньце приношааху къ нэмоу вься недужьныя и бэсьныя. ззи бэ вьсь градъ събьралъ ся къ двьрьмъ. з4и исцэли мъногы недужьны имущя различьны язя и вэсы мъногы изгъна. и не оставляаше глаголати бэсъ яко вэдэаху и. з5и оутро пробрэзгоу зэло бъставъ изиде iсоусь и иде въ поусто мэсто и тоу молитву дэяше з6и гънашя и симонъ и иже бэаху съ нимь. з7и обрэтойше и глаголашя эмоу яко вьси ищуть тебе. з8и глагола имъ: идэмъ въ ближьняя грады и вьси да и тоу проповэмь на се бо изидохъ. з9и бэ проповэдая на съборищихъ ихъ въ вьсеи галилеи и бэсы изгоня. 40и приде къ нэмоу прокаженъ моля и и на колэноу падая и глаголя эмоу яко аще хощеши можеши мя исчистити. 41iсоусь же милосрьдовавъ простьръ руку косну и и глагола эмоу: хощу исчисти ся. 42и рекъшоу эмоу абиэ отиде проказа от нэго и чистой бысть. 4зи запрэщь эмоу абиэ изгъна и. 44и глагола эмоу: блюди ся ни комоу же ни чесо же не рьци. нъ шьдъ покажи ся иереови и принеси за очищениэ твоэ якоже повелэ моуси въ съвэдэниэ имъ. 45онъ же ишьдъ начятой проповэдати мъного и проносити слово. яко къ томоу не можааше явэ въ градъ вънити нъ вънэ въ поустэхъ мэстэхъ бэ и прихождааху къ нэмоу отвьсудоу.

Глава 2

1И въниде пакы iсоусь въ капернаоумъ по дьньхъ. и слоухъ бысть яко въ домоу эсть. 2и абиэ събьрашя ся мънози яко къ томоу не въмэщааху ся ни прэдъ двьрьми. и глаголааше имъ слово. зи придошя къ нэмоу носяще ослаблэнъ жилами носимъ четырьми. 4и не могуще прити къ нэмоу народа ради открышя покровъ идеже бэ и прокопавъше съвэсишя одръ на нэмьже ослаблэныи лежааше. 5видэвъ же iсоусь вэру ихъ глагола ослаблэноуоумоу: чядо отпоущають ся тебэ грэси твои. 6бэаху же эдини от кънижьникъ тоу сэдяще и помышляюще въ срьдьцихъ своихъ: 7чьто сь тако глаголэть хоулу; къто можеть отпоущати грэхы тойкъмо эдинъ богъ; 8и абиэ разоумэвъ iсоусь доухъмь своимь яко тако ти помышляють въ себэ и рече имъ: чьто сице помышляэте въ срьдьцихъ вашихъ; 9чьто эсть оудобээ рещи ослаблэноуоумоу отпоущають ти ся грэси ли рещи въстани и възьми одръ твои и ходи; 10нъ да оувэсте яко власть имаать сынъ чловэчьскыи на земли отпоущати грэхы. и глагола ослаблэноуоумоу: 11тебэ глаголю въстани и възьми одръ твои и иди въ домъ твои. и въставъ абиэ и възьмъ одръ изиде прэдъ вьсэми яко дивити ся вьсэмъ и славити бога глаголющемъ яко ни коли же тако видэхомъ.1зи изиде пакы къ морю и вьсь народъ идяаше къ нэмоу и оучааше я. 14и мимо иды iсоусь видэ леуию алъфеова сэдяща на мытьници и глагола эмоу: по мънэ иди. и въставъ въ слэдъ эго иде. 15и бысть възлежящоу эмоу въ домоу эго и мънози мьздоимьци и грэшьници възлежааху съ iсоусьмь и съ оученикы эго бэаху бо мънози и по нэмь идошя. 16и кънижьници и фарисеи видэвъше и эдущь съ мьздоимьци и грэшьникы глаголааху оученикомъ эго: чьто яко съ мьздоимьци и грэшьникы эсть и пиэть; 17и слышавъ iсоусь глагола имъ яко не трэбоують съдравии врачя нъ болящеи. не придохъ призъватой правьдьникъ нъ грэшьникы на покаяниэ. 18и бэаху оученици иоанови и фарисеи постяще ся. и придошя и рекошя эмоу: по чьто оученици иоанови и фарисеи постять ся а твои оученици не постять ся; 19и рече имъ iсоусь: еда могуть сынове брачьнии постити ся доньдеже съ ними эсть женихъ; элико врэмя имуть съ собою жениха не имуть постити ся. 20придуть же дьниэ эгда отиметь ся от нихъ женихъ и тойгда постять ся въ ты дьни. 21и ни къто же приставлэния плата не бэлена не приставляэть ризэ ветойсэ. аще ли же ни възьметь коньць от нэя новоэ от ветойхааго и горьши дира будеть. 22и ни къто же не въливаэть вина нова въ мэхы ветойхы. аще ли же ни просадить вино ново мэхы и вино пролээть ся и мэси погыбнуть. нъ вино новоэ въ мэхы новы лияти. 2зи бысть мимо ходящоу эмоу въ суботы сквозэ сэяния и начяшя оученици эго путь творити въстрьгающе класы. 24и фарисеи глаголааху эмоу: виждь чьто творять въ суботы эгоже не достоить. 25и той глаголааше имъ: нэсте ли чьли ни коли же чьто сътвори давидъ эгда трэбова и възалъка самъ и иже бэаху съ нимь. 26како въниде въ храмъ божии при авиафарэ архиереи и хлэбы прэдъложения сънэсть ихъже не достояше эсти тойкъмо иереомъ. и дасть и сущиимъ съ нимь; 27и глаголааше имъ: субота чловэка ради бысть а не чловэкъ суботы ради. 28тэмъ же господь эсть сынъ чловэчьскыи суботэ.

Глава 3

1И въниде пакы въ съборище и бэ тоу чловэкъ соуху руку имы. 2и назирааху эго аще въ суботы исцэлить и да на нь възглаголють. зи глагола чловэкоу имущоуоумоу соуху руку: стани по срэдэ. 4и глагола имъ: достоить ли въ суботы добро сътворити ли зъло сътворити; доушу съпасти ли погоубити; они же млъчааху. 5и възбрэвъ на ня съ гнэвъмь скръбя о окаменэнии срьдьца ихъ глагола чловэкоу: простьри руку твою и прострэ. и оутврьди ся рука эго съдрава яко и дроугая.6и абиэ ишьдъше фарисеи съ иродианы съвэтой творэахю на нь како и бышя погоубили. 7iсоусь же отиде съ оученикы своими къ морю. и мъногъ народъ от галилея по нэмь иде. и от иоудея 8и от иероусалима и от идоумея и съ оного полоу иордана и сущеи о турэ и сидонэ. мъного мъножьство слышавше элико творэаше придошя къ нэмоу. 9и рече оученикомъ своимъ: да эсть при нэмь ладиица народа ради да не сътужають эмоу. 10мъногы бо исцэли яко нападааху эмь хотяще прикоснути ся эмь элико имэлху раны. 11и эгда видэаху и доуси нечистии припадааху къ нэмоу и въпияху глаголюще яко ты эси христосъ сынъ божии. 12и мъного прэщааше имъ да не явэ творять эго. 1зи възиде на гору и призыва яже самъ хотэ и идошя къ нэмоу. 14и сътвори дъва на десяте да будуть съ нимь и да посылаэть я проповэдати 15и имэти область цэлити недугы и изгонити бэсы. 16и нарече имя симоноу петръ. 17и иакова зеведеова и иоана брата иаковля и нарече има именэ воанергесъ эже эсть сына громова. 18и андреа и филипа и варфоломеа и матфеа и фому и иакова алфеова и фадеа и симона кананеа 19и иоуду искариотьскааго иже и прэдасть и. 20и придошя въ домъ и събьрашя ся пакы народи яко не мощи имъ ни хлэба сънэсти. 21и слышавъше иже бэаху оу нэго изидошя яти и. глаголааху бо яко неистовъ эсть. 22и кънижьници низъшьдъшеи от иероусалима глаголаху яко веельзевоулъ имать и яко о кънязи бэсъ изгонить бэсы. 2зи призъвавъ я въ притойчахъ глаголааше къ нимъ: како можеть сотона сотону изгонити; 24и аще царьство на ся раздэлить ся не можеть стати царьство то. 25и аще домъ на ся раздэлить ся не можеть стати домъ той. 26и аще сотона въста самъ на ся и раздэли ся не можеть стати нъ коньчину имать. 27ни къто же не можеть съсудъ крэпъкааго въшьдъ въ домъ эго расхытити аще не прэжде крэпъкааго съвяжеть и тойгда домъ эго расхытить. 28аминь глаголю вамъ яко вься отпоустять ся сыномъ чловэчьскомъ съгрэшения и власфимия элико аще власфимисають. 29а иже власфимисаэть на святыи доухъ не имать отпоущения въ вэкъ нъ повиньнъ эсть вэчьноуоумоу судоу. з0занэ глаголааху яко доухъ нечистой имать.з1приде же мати эго и братия и вънэ стояще посълашя къ нэмоу глашающе и. з2и сэдэаше о нэмь народъ. рэшя же эмоу: се мати твоя и братия твоя и сестры твоя вънэ ищуть тебе. ззи отвэща имъ глаголя: къто эсть мати моя ли братия моя; з4и съглядавъ стоящяя окрьстой эго глагола: се мати моя и братия моя. з5иже бо аще сътворить волю божию сь братой мои и сестра моя и мати эсть.

Глава 4

1И пакы начятой при мори оучити. и събьра ся къ нэмоу народъ мъногъ. яко самъ вълэзъ въ корабль сэдэаше въ мори. и вьсь народъ бэшя при мори на земли. 2и оучааше я притойчами мъного. и глаголааше имъ въ оучении своэмь: зслышите. се изиде сэяи сэятой. 4и бысть эгда сэяше оба падошя на пути и придошя пътиця и позобашя я. 5а дроугоэ паде на каменьнээмь идеже не имэ земля мъногы. и абиэ прозябе занэ не имэаше глубины земьныя. 6слъньцоу же въсиявъшоу присвяде. и занэ не имэаше корения оусъше. 7и дроугоэ паде въ трьнии. и възиде трьниэ и подави э и плода не дасть. 8и дроугоэ паде на земли добрэи и даяше плодъ въсходя и расты. и приплоди ово три десяти ово шесть десятой ово съто. 9и глаголааше: имэяи оуши слышати да слышить. 10эгда же бысть эдинъ въпросишя и иже бэаху о нэмь съ обэма на десяте притчя. 11и глаголааше имъ: вамъ эсть дано вэдэти таиная царьствия божия. онэмъ же вънэшьниимъ въ притойчахъ вься бывають. 12да видяще видять и не оузьрять. и слышяще слышять и не разоумэвають. еда къгда обратять ся и отпоустять ся имъ грэси. 1зи глагола имъ: не вэсте ли притойчя сея и како вься притойчя разоумээте; 14сэяи слово сээть. 15си же суть яже на пути идеже сээть ся слово и эгда слышять абиэ придеть сотона и отиметь слово сээноэ въ срьдьцихъ ихъ. 16и си такожде суть иже на каменьныихъ сээми. иже эгда слышять слово абиэ съ радостию приэмлють э. 17и не имуть корене въ себэ нъ врэменьни суть. по томь же бывъши печали ли гонению словесе ради абиэ съблажняють ся. 18а си суть сээнии въ трьнии слышящеи слово 19и печали вэка сего и льсть богатьствия и о прочиихъ похоти въходящя нодавляють слово и без плода бываэть. 20а си суть сээнии на добрэ земли иже слышять слово и приэмлють э и плодять ся на три десяти и шесть десятой и съто.21и глаголааше имъ: еда приходить свэтильникъ да подъ спудъмь положенъ будеть ли подъ одръмь; не да ли на свэщьникъ възложять и; 22нэсть бо ни чьто же таино эже не явить ся. ни бысть потаэно нъ да придеть въ явлениэ. 2зиже имать оуши слышати да слышить. 24и глаголааше имъ: блюдэте ся чьто слышите. въ нюже мэру мэрите намэрить ся вамъ и приложить ся вамъ слышящиимъ. 25иже бо аще имать дасть ся эмоу а иже не имать и эже имать отиметь ся от нэго.26и глаголааше: тако эсть царьствиэ божиэ якоже чловэкъ въмэтаэть сэмя въ землю. 27и съпить и въстаэть нощь и дьнь. и сэмя прозябаэть и растеть якоже не вэсть оиъ. 28о себэ бо земля плодить ся прэжде трэву по томь же класъ по томь же и пъшеницу въ класэ. 29эгда же съзрээть плодъ абиэ посълеть срьпъ яко настоить жятва. з0и глаголааше: чьсомоу оуподобимъ царьствиэ божиэ ли коэи притойчи приложимъ э; з1яко гороушьнэ зрьнэ эже эгда въсээно будеть въ землю мьнэ вьсэхъ эсть сэменъ земьныихъ. з2и эгда въсээно будеть въздрастеть и будеть болэ вьсэхъ зелии и творить вэтви велия яко мощи подъ сэнию эго пътицамъ небесьныимъ витати. ззи тацэми притойчами мънозэми глаголааше имъ слово якоже можааху слышати. з4без притойчя же не глаголааше имъ. эдинъ же сказааше оученикомъ своимъ вься.з5и глагола имъ въ той дьнь вечероу бывъшоу: прэидемъ на онъ полъ. з6и отпоущьше народъ пояшя и якоже бэ въ ладии. и ины ладия бэаху съ нимь. з7и бысть боуря вэтрьна велия. влъны же въливааху ся въ ладию яко оуже погрязиути хотэаше. з8и бэ самъ на кръмэ на възглавици съпя. и възбоудишя и и глаголашя эмоу: оучителю не родиши ли яко погыблэмъ; з9и въставъ запрэти вэтроу. и рече морю: млъчи и оустани и оулеже вэтръ и бысть тишина велия. 40и рече имъ: чьто тако страшиви эсте; како не имете вэры; 41и възбояшя ся страхъмь велиэмь и глаголааху дроугъ къ дроугоу: къто оубо эсть сь яко и вэтри и море послоушають эго.

Глава 5

1И придошя на онъ полъ моря въ страну гадариньску. 2и излэзъшоу эмоу из корабля абиэ сърэте и от гробъ чловэкъ нечистоймь доухъмь. зиже жилище имэаше въ гробэхъ и ни желэзьнъмь ужьмь эго ни къто же не можааше съвязати. 4занэ мъногы краты путы и ужи желэзьны съвязаноу сущоу прэтрьзааху ся от нэго ужа желэзьна и пута съкроушааху ся. и ни къто же не можааше эго оумучити. 5и въину дьнь и нощь въ гробэхъ и въ горахъ бэ въпия и тлъкы ся камениэмь. 6оузрэвъ же iсоуса из далече тече и поклони ся эмоу. 7и възопивъ гласъмь велиэмь глагола: чьто мънэ и тебэ iсоусе сыне бога вышьняаго; заклинаю тя богъмь не мучи мене. 8глаголааше бо эмоу: изиди доуше нечистыи от чловэка. 9и въпрашааше и: како ти эсть имя; и глагола легеонъ мънэ эсть имя яко мънози эсмъ. 10и моляаше и мъного да не посълеть ихъ кромэ страны. 11бэ же тоу стадо свино пасомо велит при горэ. 12и молишя и вьси бэси глаголюще: посъли ны въ свиния да въ ня вънидемъ. 1зи абиэ повелэ имъ iсоусь. и ишьдъше доуси нечистии вънидошя въ свиния. и оустрьми ся стадо по брэгоу въ море. бэ же ихъ яко дъвэ тысящи. и оутапааху въ мори. 14и пасущеи свиния бэжашя и възвэстишя въ градэ и на селэхъ. и придошя видэтой чьто эсть бывшеэ. 15и придошя къ iсоусови и видэшя бэсьновавъшааго ся сэдяща облъчена и съмысляща имэвъшааго легеонъ. и оубояшя ся. 16и повэдэшя имъ видэвъшеи како бысть бэсьноуоумоу и о свинияхъ. 17и начашя молити и отити от прэдэлъ ихъ. 18и въходящоу эмоу въ ладиицу моляаше и бэсьновавыи ся да бы съ нимь былъ. 19iсоусь же не дасть эмоу. нъ глагола эмоу: иди въ домъ твои къ твоимъ и възвэсти имъ элико ти господь сътвори и помилова тя. 20и иде и начятой проповэдати въ декаполи элико сътвори эмоу iсоусь. и вьси дивляаху ся.21и прээхавъшоу iсоусови въ корабли пакы на онъ полъ събьра ся народъ мъногъ о нэмь и бэ при мори. 22и се приде эдинъ от архисунагогъ именемь иаиръ. и видэвъ и паде на ногоу эго. 2зи моляаше и мъного глаголя яко дъщи моя на коньчинэ эсть. да пришьдъ възложиши на ню руцэ да съпасена будеть и оживеть. 24и иде съ нимь. и по нэмь идэаше народъ мъногъ и оугнэтааху и. 25и жена нэкая сущи въ точении кръве лэтэ дъвэ на десяте 26и мъного пострадавъши от мъногъ врачевъ и иждивъши своэ вьсе и ни эдиноя же пользя обрэтойши нъ паче въ горе въпадъши 27слышавъши о iсоусэ пришьдъши въ народэ съзади прикосну ся ризэ эго. 28глаголааше бо яко аще прикосну ся понэ ризэ эго съпасена буду. 29и абиэ исякну источьникъ кръве эя. и разоумэ тэлъмь яко исцэлэ от раны. з0и абиэ iсоусь ощоущь въ себэ силу ишьдъшу от нэго обращь ся въ народэ глаголааше: къто прикосну ся ризахъ моихъ; з1и глаголааху эмоу оученици эго: видиши народъ оугнэтающь тя и глаголэши: къто ся прикосну мънэ; з2и оглядааше ся видэти сътворьшую се. ззжена же оубоявъши ся и трепещущи вэдущи эже бысть эи приде и припаде къ нэмоу и рече эмоу вьсю истину. з4онъ же рече эи: дрьзаи дъщи вэра твоя съпасе тя. иди съ миръмь и буди цэла от раны твоэя. з5и эще глаголющоу эмоу придошя от архисинагога глаголюще яко дъщи твоя оумьрэтой. чьто движеши оучителя; з6iсоусь же абиэ слышавъ слово глаголэмоэ глагола архисинагогови: не бои ся тойкъмо вэроуи. з7и не остави ити по себэ ни эдиного же тойкъмо петра и иакова и иоана брата иаковля. з8и приде въ домъ архисинагоговъ и видэ млъву и плачущя ся и кричящя мъного. з9и въшьдъ глагола имъ: чьто млъвите и плачете ся; отроковица нэсть оумрьла нъ съпить. 40и ругааху ся эмоу. онъ же изгънавъ вься поятой отьца отроковиця и матерь и иже бэшя съ нимь. и въниде идеже бэ отрочя лежя. 41и эмъ за руку отроковицу глагола эи: талита коуми эже эсть съказаэмо дэвице тебэ глаголю въстани. 42и абиэ въста дэвица и хождааше. бэ бо лэтома двэма на десяте. и оужаснушя ся оужасъмь велиэмь. 4зи запрэти имъ мъного да ни къто же не оувэсть сего. и рече дати эи эсти.

Глава 6

1И приде оттудоу и приде въ отьчьствиэ своэ. и по нэмь идошя оученици эго. 2и бывъши суботэ начятой на съньмищи оучити. и мънози слышавъше дивляаху ся глаголюще: откудоу се эсть семоу и чьто прэмудрость даная эмоу и силы таковы рукама эго бывають; зне сь ли эсть тектонъ сынъ мариинъ; братой же иаковоу и осии и иоудэ и симоноу; не и ли сестры эго суть оу насъ сьде; и съблажяаху ся о нэмь. 4глаголааше же имъ iсоусь яко нэсть пророкъ без чьсти тойкъмо въ своэмь отьчьствии и въ рождении и въ домоу своэмь. 5не можааше тоу ни эдиноя силы сътворити тойкъмо на мало недужьникъ руцэ възложь исцэли. 6и диви ся за невэрьство ихъ. и обхождааше градьця окрьстой оучя. 7и призъвавъ оба на десяте и начятой я сълати дъва нъ дъва и даяаше имъ власть на доусэхъ нечистыихъ 8и запрэти имъ да ни чесо же не въземлють на путь тойкъмо жьзлъ эдинъ ни пиры ни хлэба ни при поясэ мэди. 9нъ обоувены въ санъдалия и не облачити ся въ дъвэ ризэ. 10и глаголааше имъ: идеже колижьдо вънидете въ домъ тоу прэбываите доньдеже изидете оттудоу. 11и элико аще не приимуть васъ ни послоушають васъ исходяще оттудоу оттрясэте прахъ иже эсть подъ ногами вашими въ съвэдэтельство имъ. аминь глаголю вамъ: отрадьнээ будеть содомомъ ли гоморомъ въ дьнь судьныи нэже градоу томоу. 12и ишьдъше проповэдааху да покають ся. 1зи бэсы мъногы изгоняаху и мазааху елеомь мъногы недужьныя и исцэлэаху.14и оуслыша царь иродъ слоухъ iсоусовъ. явэ бо бысть имя эго. и глаголааше яко иоанъ крьстяи въста от мрьтвыихъ. и сего ради силы дэють ся о нэмь. 15ини же глаголааху яко илия эсть. ини же глаголааху яко пророкъ эсть. ли яко эдинъ от пророка 16слышавъ же иродъ рече яко эгоже азъ оусэкнухъ иоана сь эсть. той въста от мрьтвыихъ. 17той бо иродъ посълавъ ятой иоана и съвязавъ и въсади въ тьмьницу иродиады ради жены филипа брата своэго яко ожени ся эю. 18глаголааше бо иоанъ иродови яко не достоить тебэ имэти жены брата твоэго. 19иродия же гнэвааше ся на нь и хотэате и оубити и не можааше. 20иродъ бо бояаше ся иоана вэды и мужа правьдьна и свята. и храняаше и. и послоушая эго мъного творяаше и въ сласть эго послоушааше. 21и прилоучьшоу ся дьни потрэбьноу эгда иродъ рождьствоу своэмоу вечерю творэаше къняземъ своимъ и тысящьникомъ и старэишинамъ галилеискамъ. 22и въшедъши дъщери тоя иродиады и плясавъши и оугождьши иродови и възлежащиимъ съ нимь рече царь дэвици: проси оу мене эмоуже аще хощеши и дамь ти. 2зи клятой ся эи яко эгоже аще просиши дамь ти и до полъцарьства моэго. 24она же шьдъши рече матери своэи: чесо прошу. она же рече: главы иоана крьстителя. 25и въшьдъши абиэ съ тойщаниэмь къ царю проси глаголющи: хощу да ми даси на блюдэ главу иоана крьстителя. 26и прискръбьнъ бывъ царь за клятвы и възлежащиихъ съ нимь не въсхотэ отрещи ся эи. 27и абиэ посълавъ царь мечьника повелэ принести главу эго. 28онъ же шьдъ оусэкну и въ тьмьници и принесе главу эго на блюдэ. и дасть ю дэвици и дэвица дасть ю матери своэи. 29и слышавъше оученици эго придошя и възяшя троупъ эго и положишя и въ гробэ.з0и събьрашя ся апостоли къ iсоусови и повэдашя эмоу вься элико сътворишя и элико наоучишя. з1и рече имъ: придэте вы сами въ поусто мэсто эдини. и почиите мало. бэаху бо приходящеи и отходящеи мънози и не бэ имъ коли понэ эсти. з2и идошя въ поусто мэсто корабльмь эдини. ззи видэшя я идущя и познашя я мънози. и пэши от въсэхъ градъ притекошя тамо и варишя я. з4и ишьдъ iсоусь видэ народъ мъногъ. и мили эмоу бышя занэ бэаху яко овъця не имущя пастыря. и начятой оучити я мъного. з5и оуже часоу мъногоу минувъшоу приступльше къ нэмоу оученици эго глаголашя яко поусто эсть мэсто и оуже година мину. з6отпоусти я да шьдъше въ окрьстьныихъ селэхъ и вьсьхъ коупять себэ хлэбы. не имуть бо чесо эсти. з7онъ же отвэщавъ рече: дадите имъ вы эсти. и глаголашя эмоу: да шьдъше коупимъ дъвэма сътома пэнязь хлэбы и дамъ имъ эсти; з8онъ же глагола имъ: колико имате хлэбъ; идэте и видите. и оувидэвъше глаголашя: пять хлэбъ и дъвэ рыбэ. з9и повелэ имъ посадити вься народы на споды на споды на трэвэ зеленэ. 40и възлегошя на лэхы на лэхы по сътоу и по пяти десятой. 41и приэмъ пять хлэвъ и дъвэ рыбэ възьрэвъ на небо благослови и прэломи хлэбы. и даяаше оученикомъ своимъ да полагають предъ ними. и обэ рыбэ раздэли вьсэмъ. 42и эдошя вьси и насытишя ся. 4зи възяшя оукроухъ дъва на десяте кошя исплънь и от рыбоу. 44эдъшиихъ же бэ хлэбы пять тысящь мужь. 45и абиэ оубэди оучеиикы своя вънити въ корабль и варити и на ономъ полоу въ вифсаидэ. доньдеже самъ отпоустить народы. 46и отрекъ ся имъ иде въ гору помолитой ся. 47и вечероу бывъшоу бэ корабль по срэдэ моря а сь эдинъ на земли. 48и видэ я страждущя въ гребении бэ бо противьнъ вэтръ имъ. и при четврьтэи стражи нощьнэи приде къ нимъ по морю ходя и хотэ w минути. 49они же видэвъше и по морю ходящь непщевашя призракъ быти и възъвашя. 50вьси бо видэшя и и възмятошя ся. онъ же авиэ глагола съ ними и рече имъ: дрьзаите азъ эсмь не боите ся. 51и въниде къ нимъ въ корабль и оулеже вэтръ. и зэло из лиха въ себэ дивляаху ся и оужасааху ся. 52не разоумэшя бо о хлэвэхъ. нъ бэ срьдьце ихъ окаменэно. 5зи прээхавъше придошя на землю генисаретьску и присташя. 54ишьдъшемъ же имъ ис корабля абиэ познашя и. 55и прэтекошя вьсю страну ту. и начашя приносити на одрэхъ болящяя идеже слышааху и яко тоу эсть. 56и яможе колижьдо въхождааше въ вьси ли въ грады ли въ села на распутиихъ полагааху недужьныя и моляаху и да понэ въскрилии ризы его прикоснуть ся. и элико аще прикасааху ся эмь съпасени бывааху.

Глава 7

1И съвьрашя ся къ нэмоу фарисеи и эдини от кънижьникъ пришьдъше от иероусалима. 2и видэвъше эдины от оученикъ эго нечистама рукама сирэчь не оумъвенама эдущя хлэбы зазьрэаху. зфарисеи бо и вьси иоудеи аще не оумыють рукоу тьруще не эдять дрьжяще прэдания старьць. 4и от коупля аще не покуплють ся не эдять. и ина мънога суть яже прияшя дрьжати крьщение стькльницамъ и чьваномъ и котьломъ и одромъ. 5по томь же въпрошааху и фарисеи и кънижьници: по чьто не ходять оученици твои по прэданию старьць нъ неоумъвенама рукама эдять хлэбъ; 6онъ же отвэщавъ рече имъ яко добрэ прорече исаия о васъ лицемэри. якоже эсть писано: сии людиэ оустнама мя чьтуть. а срьдьце ихъ кромэ отстоить от мене. 7въсоуэ же чьтуть мя оучяще оучения заповэдии чловэчьскъ. 8оставльше бо заповэдь божию дрьжите прэдания чловэчьска крьщение чьваномъ и стькльницамъ и ина подобьна такова мънога творите. 9и глаголааше имъ: добрэ отмэтаэте ся заповэди божия да прэданиэ ваше соблюдете. 10моуси бо рече: чьти отьца своэго и матерь свою. и иже зълословить отьца ли матерь съмрьтию да оумьреть. 11вы же глаголэте: аще речеть чловэкъ отьцоу ли матери корванъ эже эсть даръ эже аще от мене пользевалъ эси. 12и къ томоу не оставляэте эго ни чесо же сътворити отьцоу своэмоу ли матери своэи. 1зпрэступающе слово божиэ прэданиэмь вашимь эже прэдасте. и подобьна такова мънога творите. 14и призъвавъ вьсь народъ глаголааше имъ: послоушаите мене вьси и разоумэваите. 15ни чьто же эсть эже от вънэудоу чловэка въходя въ нь можеть оскврьнити и. нъ исходящая из нэго та суть скврьнящая чловэка. 16аще къто имать оуши слышати да слышить. 17и эгда въниде въ домъ от народа въпрашааху и оученици эго о притойчи 18и глагола имъ: тако ли и вы неразоумиви эсте; не разоумээте ли яко вьсяко эже из въноу въходить въ чловэка не можеть эго оскврьнити; 19яко не въходить эмоу въ срьдьце нъ въ чрэво и сквозэ афедронъ исходить истрэбляя вься брашьна. 20глаголааше же яко исходящеэ от чловэка то скврьнить чловэка. 21из утрьюдоу бо от срьдьца чловэчьска помышлэния зъла исходять прэлюбодэания любодэяния оубииства 22татьбы обиды лукавьство льсть стоудодэяниэ око лукавьно власфимия гръдыни безоумиэ. 2звься си зълая изутрь исходять и скврьнять чловэка.24и оттудоу въставъ иде въ прэдэлы турьскы и сидоньскы и въ домъ въшьдъ не хотэаше да бы къто и чоулъ и не може оутаити ся. 25слышавъши бо жена о нэмь эяже дъщи имэаше доухъ нечистой пришедъши припаде къ ногама эго. 26жена же бэ поганыни сурофиникиссаныни родъмь и молэаше и да ижденеть бэсъ из дъщере эя. 27iсоусь же рече эи: остани да прьвээ насытять ся чяда. нэсть бо добро отяти хлэба чядомъ и пьсомъ поврэщи. 28она же отвэщавъши рече эмоу: еи господи ибо и пьси подъ трапезою эдять от кроупиць дэтьскъ. 29и рече: эи за слово се иди изиде бэсъ из дъщере твоэя. з0и шьдъши домови обрэте отроковицу лежящу на одрэ и бэсъ ишьдъшь. з1и пакы ишьдъ iсоусь от прэдэлъ турьскъ и сидоньскъ приде на море галилеиско междоу прэдэлы декапольскы. з2и приведошя къ нэмоу глоухъ гугънивъ и молялху и да възложить на нь руку. ззи поимъ и эдиного от народа въложи прьсты своя въ оуши эго и плинувъ косну и въ язъйкъ эго. з4и възьрэвъ на небо въздъхну и глагола эмоу: еффафа эже эсть разврьзи ся. з5и абиэ разврьзосте ся слоуха эго и раздрэши ся уза языка эго. и глаголааше чисто. з6и запрэти имъ да ни комоу же не повэдять. элико же имъ запрэщааше они же паче из лиха проповэдааху з7и прэизлише дивляаху ся глаголюще: добрэ вьсе творить глоухыя творить слышати и нэмыя глаголати.

Глава 8

1Въ ты дьни пакы мъногоу сущоу народоу и не имущемъ чесо эсти призъвавъ оученикы своя iсоусь глагола имъ: 2милъ ми эсть народъ сь. яко оуже три дьни присэдять мънэ и не имуть чесо эсти. зи аще отпоущу я не эдъшя въ домы своя ослабэють на пути. дроузии бо ихъ издалече суть пришьли. 4и отвэщашя эмоу оученици эго: откудоу сия можеть къто сьде насытити хлэбъ на поустыни; 5и въпроси я: колико имате хлэбъ; они же рэшя: седмь. 6и повелэ народоу възлещи на земли. и приэмъ седмь ту хлэбъ хвалу въздавъ прэломи. и даяше оученикомъ своимъ да прэдълагають. и положишя прэдъ народъмь. 7и имэаху и рыбиць мало. и ты благословивъ рече: прэдъложите и ты. 8эдошя же и насытишя ся и възяшя избытойкы оукроухъ седмь кошьницъ. 9бэ же эдъшиихъ яко четыре тысящя и отпоусти я. 10и абиэ вълэзъ въ корабль приде въ страны далъманоуфаньскы. 11и изидошя фарисеи и начяшя сътязати ся съ нимь ищуще от нэго знамения съ небесе искушающе и. 12и въздъхиувъ доухъмь своимь глагола: чьто родъ сь знамения ищеть; аминь глаголю вамъ аще дасть ся родоу семоу знамениэ. 1зи оставль я вълэзъ пакы въ корабль иде на онъ полъ. 14и завышя оученици эго възяти хлэбы и развэ эдиного хлэба не имэаху съ собою въ корабли. 15и прэщааше имъ глаголя: видите блюдэте ся от кваса фарисеиска и от кваса иродова. 16и помышляаху дроугъ къ дроугоу глаголюще яко хлэбъ не имамъ 17и разоумэвъ iсоусь глагола имъ: чьто помышляэте яко хлэбъ не имате; не оу ли чоуэте ни разоумээте; эще окаменэно ли имате срьдьце ваше; 18очи имуще не видите и оуши имуще не слышите; и не помьните 19эгда пять хлэбъ прэломихъ въ пять тысящь и колико кошь оукроухъ исплънь възясте; глаголашя эмоу: дъва на десяте. 20и эгда седмь въ четыри тысящя колико кошьниць исплънэния оукроухъ възясте; они же рэшя седмь. 21и глаголааше имъ: како не разоумээте;22и приде въ вифсаиду и приведошя къ нэмоу слэпа и моляаху и да и коснеть. 2зи эмъ за руку слэпааго изведе и вънъ из вьси и плину на очи эго и възложь руцэ на нь въпрашааше и аще чьто видить. 24и възьрэвъ глаголааше: зьрю чловэкы. яко дрэво вижду ходящя. 25по томь же пакы възложи руцэ на очи эго и сътвори и прозрэти. и оутвори ся и оузьрэ вься свэтьло. 26и посъла и въ домъ эго глаголя: ни въ вьсь не въниди ни повэждь ни комоу же въ вьси. 27изиде же iсоусь и оученици эго въ вьси кесария филиповы. и на пути въпрашааше оученикы своя глаголя имъ: кого мя глаголють чловэци быти; 28они же отвэщашя: ови иоана крьстителя. ини илию. а дроузии эдиного от пророкъ. 29и той глагола имъ: вы же кого мя глаголэте быти; отвэщавъ же петръ глагола эмоу: ты эси христосъ. з0и запрэти имъ да ни комоу же не глаголють о нэмь. з1и начятой оучити я яко подобаэть сыноу чловэчьскоуоумоу мъного пострадати и искоушеноу быти от старьць и архиереи и кънижьникъ и оубиэноу быти и третии дьнь въскрьснути. з2и не обиноуя ся слово глаголааше. и приэмъ и петръ начятой прэтити эмоу. ззонъ же обращь ся и възьрэвъ на оученикы своя запрэти петрови глаголя: иди за мъною сотоно яко не мыслиши яже суть божая нъ яже суть чловэчьская. з4и призъвавъ народы съ оученикы своими рече имъ: иже хощеть по мънэ ити да отврьжеть ся себе и възьметь крьстой свои и грядеть по мънэ. з5иже во аще хощеть доушу свою съпасти погоубить ю. а иже погоубить доушу свою мене ради и евангелия той съпасеть ю. з6кая бо польза эсть чловэкоу приобрэсти вьсь миръ и отщетити доушу свою; з7чьто бо дасть чловэкъ измэну на доуши своэи; з8иже бо аще постыдить ся мене и моихъ словесъ въ родэ семь прэлюбьдэимь и грэшьнээмь и сынъ чловэчьскыи постыдить ся эго эгда придеть въ славэ отьца своэго съ ангелы святыими.

Глава 9

1И глаголааше имъ: аминь глаголю вамъ суть эдини от сьде стоящиихъ иже не имуть въкоусити съмрьти доньдеже оузьрять царьствиэ божиэ пришьдъше въ силэ. 2и по шести дьнъ поятой iсоусь петра и иакова и иоана. и възведе я на гору высоку эдины и прэобрази ся прэдъ ними. зи бышя ризы эго бльщящя ся бэлы зэло яко снэгъ яцэхъ не можеть бэлильникъ на земли тако оубэлити. 4и яви ся имъ илия съ моусеэмь и бэсте глаголюща съ iсоусьмь. 5и отвэщавъ петръ глагола iсоусови: равви добро эсть намъ сьде быти и сътворимъ три сэни тебэ эдину и моусеови эдину и илии эдину. 6не вэдэаше бо чьто глаголэть. пристрашьни бо бэаху. 7бысть же облакъ осэняя я. и приде гласъ из облака: сь эсть сынъ мои възлюблэныи послоушаите эго. 8и вънезаапу възбрэвъше ни кого же не видэшя кътомоу нъ iсоуса эдиного съ собою. 9съходящемъ же имъ съ горы запрэти имъ да ни комоу же не повэдять яже видэшя тойкъмо эгда сынъ чловэчьскыи въскрьснеть из мрьтвыихъ. 10и оудрьжашя слово въ себэ сътязающе ся чьто эсть эже из мрьтвыихъ въскрьснути. 11и въпрашааху и глаголюще якоже глаголють кънижьници яко илии подобаэть прэжде прити. 12онъ же отвэщавъ рече имъ: илия оубо пришьдъ прэжде оустроить вься. и како эсть писано о сынэ чловэчьсцээмь да мъного постраждеть и оуничьжять и; 1знъ глаголю вамъ яко илия приде и сътворишя эмоу элико хотэшя якоже эсть писано о нэмь. 14и пришьдъ къ оученикомъ видэ народъ мъногъ о нихъ и кънижьникы сътязающя ся съ ними. 15и абиэ вьсь народъ видэвъше и оужасааху ся и пририщуще цэловааху и. 16и въпроси кънижьникы: чьто сътязаэте ся въ себэ; 17и отвэщавъ эдинъ от народа рече: оучителю приведохъ сынъ мои къ тебэ имущь доухъ нэмъ. 18иже аще колижьдо иметь и разбиваэть и и пэны тэщить и скрьжьщеть зубы своими и оцэпэняэть. и рекохъ оученикомъ твоимъ да ижденуть и и не възмогошя. 19онъ же отвэщавъ эмоу глагола: о роде невэрьнъ доколэ въ васъ буду; доколэ трьплю вы принесэте и къ мънэ. 20и принесошя и къ нэмоу. и видэвъ и доухъ абиэ сътрясе и. и падъ на земли валяаше ся пэны тэщя. 21и въпроси iсоусь отьца эго: колико лэтой эсть отнэлиже се бысть эмоу; онъ же рече: из отрочины 22и мъногашьды эго и въ огнь въврьже и въ воду да бы погоубилъ и. нъ аще чьто можеши помози намъ милосрьдовавъ о насъ. 2зiсоусь же рече эмоу: эже аще можеши вэровати вься възможьна вэроующоуоумоу. 24и абиэ възъпивъ отьць отрочяте съ сльзами глаголааше: вэроую господи помози моэмоу невэрьствию. 25видэвъ же iсоусь яко сърищеть ся народъ запрэти доухоу нечистоуоумоу глаголя эмоу: нэмыи и глоухыи доуше азъ ти велю изити из нэго и кътомоу не въниди въ нь. 26и възъпивъ и мъного пружавъ ся изиде. и бысть яко мрьтвъ яко мънози глаголааху яко оумрэ. 27iсоусь же имъ эго за руку въздвиже и. и въста. 28и въшьдъшоу эмоу въ домъ оученици эго въпрошааху эго эдиного: по чьто мы не възмогохомъ изгънати эго; 29и рече имъ: той родъ ни чимь же не можеть изити тойкъмо молитвою и постоймь. з0и оттудоу ишьдъше идэаху сквозэ галилею и не хотэаше да къто оувэсть. з1оучааше бо оученикы своя и глаголааше имъ яко сынъ чловэчьскыи прэданъ будеть въ руцэ чловэчьсцэ. и оубиють и и оубиэнъ бывъ въ третии дьнь въскрьснеть. з2они же не разоумэшя глагола и бояаху ся въпросити и.ззи приде въ каперънаоумъ и въ домоу бывъ въпрашааше я: чьто на пути помышляасте въ себэ; з4они же млъчааху. дроугъ къ дроугоу бо сътязашя ся на пути къто эсть болии. з5и сэдъ призъва оба на десяте и глагола имъ: аще къто хощеть старэи быти да будеть вьсэхъ мьнии и вьсэмъ слоуга. з6и приимъ отрочя постави э по срэдэ ихъ. и объимъ э рече имъ: з7иже аще эдино таковыихъ отрочятой прииметь въ имя моэ мя прииметь и иже аще мене прииметь ие мене прииметь нъ пославъшааго мя. з8отвэща эмоу иоанъ глаголя: оучителю видэхомъ нэкоэго именьмь твоимь изгоняща бэсы иже не ходить по насъ и възбранихомъ эмоу яко не послэдова намъ. з9iсоусь же рече: не браните эмоу. ни къто же бо эсть иже сътворить силу о моэмь имени и възможеть въ скорэ зълословесити мя. 40иже бо нэсть на вы по васъ эсть. 41иже бо аще напоить вы чашу воды въ имя моэ яко христови эсте аминь глаголю вамъ: не погоубить мьзды своэя. 42и иже аще съблазнить эдиного от малыих сихъ вэроующиихъ въ мя добрээ эмоу эсть паче аще обложять камень жрьновьнъ о выи эго и въврьгуть и въ море. 4зи аще съблажняэть тя рука твоя отсэци ю. добрээ ти эсть маломощьноу въ живот вънити неже обэ руцэ имущоу ити въ геону въ огнь не гашущии. 44идеже чрьвь ихъ не оумираэть и огнь не оугасаэть. 45и аще нога твоя съблажняэть тя отсэци ю добрээ ти эсть вънити въ живот хромоу неже дъвэ нозэ имущоу въврьженоу быти въ геону въ огнь не гашущии. 46идеже чрьвь ихъ не оумираэть и огнь не оугасаэть. 47и аще око твоэ съблажняэть тя истойкни э добрээ ти эсть съ эдинэмь окъмь вънити въ царьствиэ божиэ неже обэ очи имущоу ити въ геону огньную 48идеже чрьвь ихъ не оумираэть и огнь не оугасаэть. 49вьсякъ бо огньмь осолить ся и вьсяка жрьтва солию осолить ся. 50добро эсть соль. аще ли же соль не слана будеть чимь осолите. имэите соль въ себэ и миръ имэите междоу собою.

Глава 10

1И оттудоу въставъ приде въ прэдэлы иоудеискы по ономоу полоу иоръдана. и придошя пакы народи къ нэмоу. и яко имэ обычаи пакы оучааше я. 2и приступльше фарисеи въпрошааху и аще достоить мужоу жену поущати искоушающе и. зонъ же отвэщавъ рече имъ: чьто вамъ заповэдэ моуси; 4они же рекошя: повелэ моуси кънигы распоустьныя написати и поустити. 5и отвэщавъ iсоусь рече имъ: по жестосрьдию вашемоу написа вамъ заповэдь сию. 6а от начяла съзъданию мужа и жену сътворилъ я эсть богъ. 7сего ради оставить чловэкъ отьца своэго и матерь 8и прилэпить ся къ женэ своэи и будете оба въ плъть эдиню. тэмь же оубо нэсте дъва нъ плъть эдина. 9эже оубо богъ съчеталъ эсть чловэкъ да не разлучаэть. 10и въ домоу пакы оученици эго о семь въпрошааху и. 11и глагола имъ: иже аще поустить жену и оженить ся иною прэлюбы творить на ню. 12и аще жена поущьши мужа посягнеть за инъ прэлюбы творить.1зи приношааху къ нэмоу дэти да я коснеть. оученици же прэщааху приносящиимъ. 14видэвъ же iсоусь негодова и глагола имъ: не дэите дэтии приходити къ мънэ и не браните имъ. тацэхъ бо эсть царьствиэ божиэ. 15аминь глаголю вамъ: иже аще не прииметь царьствия божия яко отрочя не вънидеть въ нэ. 16и объимъ я благословляаше възлагая руцэ на ня.17и исходящоу эмоу на путь приде эдинъ и поклонь ся на колэноу въпрошааше и: оучителю благыи чьто сътворю да живот вэчьныи наслэдьствоую; 18iсоусь же рече эмоу: чьто мя глаголэши блага; ни къто же благъ тойкъмо эдинъ богъ. 19заповэди вэси не прэлюбъ дэи. не оубии. не оукради. не лъжя съвэдэтельствоуи. не обиди. чьти отьца твоэго и матерь. 20онъ же отвэщавъ рече эмоу: оучителю вься си съхранихъ от юности моэя. 21iсоусь же възьрэвъ на нь възлюби и и рече эмоу: эдиного эси не доконьчалъ. аще хощеши съврьшенъ быти иди элико имаши продаждь и даждь нищиимъ и имэти имаши съкровище на небеси и приди ходи въ слэдъ мене въземъ крьстой. 22онъ же дряхлъ бывъ о словеси отиде скрьбя бэ бо имэя сътяжания мънога. 2зи възьрэвъ iсоусь глагола оученикомъ своимъ: како неоудобь имущеи богатьство въ царьствиэ божиэ вънидуть. 24оученици же оужасааху ся о словесехъ эго. iсоусь же пакы отвэщавъ глагола имъ: чяда како неоудобь эсть оуповающиимъ на богатьство въ царьствиэ божиэ вънити. 25оудобээ эсть вельбудоу сквозэ игълинэ оуши проити неже богатоу въ царьствиэ божиэ вънити. 26они же излиха дивляаху ся глаголюще къ себэ: то къто можеть съпасенъ быти; 27и възьрэвъ на ня iсоусь глагола: от чловэкъ не възможьно нъ не от бога. вься бо възможьна от бога суть. 28начятой же петръ глаголати эмоу: се мы оставихомъ вься и въ слэдъ тебе идохомъ. 29отвэщавъ же iсоусь рече: аминь глаголю вамъ ни къто же эсть иже оставить домъ ли братию ли сестры ли отьца ли матерь ли жену ли чяда ли села мене ради и евангелия. з0аще не начать прияти съторицею въ врэмя се нынэ домовъ и братия и сестръ и отьца и матере и чядъ и селъ по изгънании и въ вэкъ грядущии живот вэчьныи. з1мънози же будуть прьвии послэдьни и послэдьнии прьви. з2бэаху же на пути въсходяще въ иероусалимъ и бэ варяя я iсоусь. и оужасааху ся и послэдь грядуще боялху ся. и поэмъ iсоусь пакы оба на десяте начятой имъ глаголати эже хотэаше быти эмоу. ззяко се въсходимъ въ иероусалимъ и сынъ чловэчьскыи прэданъ будеть архиереомъ и кънижьникомъ. и осудять и на съмрьть и прэдадять и языкомъ. з4и поругають ся эмоу. и оутепять и. и оплюють и. и оубиють и. и третии дьнь въскрьснеть. з5и прэдъ нимь идосте иаковъ и иоанъ сына зеведеова глаголюща эмоу: оучителю хощевэ да эгоже аще просивэ оу тебе сътвориши нама. з6iсоусь же рече има: чьто хощета да сътворю вама; з7она же рекосте эмоу: даждь нама да эдинъ одесную тебе и эдинъ о лэвую тебе сядевэ въ славэ твоэи. з8iсоусь же рече има: не вэста ся чесо просяща. можета ли пити чяшу юже азъ пию; ли крьщениэмь имьже азъ крьщаю ся крьстити ся; з9она же рекосте эмоу: можевэ. iсоусь же рече има: чяшу оубо юже азъ пиу испиэта и крьщениэмь имьже азъ крьщу ся крьстита ся. 40а эже сэсти одесную мене и о лэвую нэсть мънэ дати нъ имъже оуготовано эсть. 41и слышавъше десять начяшя негодовати о иаковэ и иоанэ. 42iсоусь же призъвавъ я глагола имъ: вэсте яко мьнящии ся власти языкы оустоять имъ и велиции ихъ обладають ими. 4зне тако же эсть въ васъ. 44нъ иже аще хощеть въ васъ быти вящии да будеть вамъ слоуга. и иже аще хощеть въ васъ быти старэи да будеть вьсэмъ рабъ. 45ибо сынъ чловэчьскыи не приде да послоужять эмоу нъ да послоужить и дати душу свою избавлэниэ за мъногы. 46И придошя въ иерихонъ. и исходящоу эмоу от иерихона и оученикомъ эго и народоу мъногоу сынъ тимеовъ варъ тимеи слэпъ сэдэаше при пути хлупая. 47и слышавъ яко iсоусь назорянинъ эсть начятой завати и глаголати: сыне давидовъ iсоусе помилоуи мя. 48и прэщааху эмоу мънози да оумлъчить. онъ же излиха въпияаше: сыне давидовъ помилоуи мя. 49и ставъ iсоусь рече възгласити и. и зъвааху слэньца глаголюще эмоу: дрьзаи въстани зоветь тя. 50онъ же отврьгъ ризы своя въставъ приде къ iсоусови. 51и отвэщавъ глагола эмоу iсоусь: чесомоу хощеши да сътворю тебэ; слэпьць же глагола эмоу: 52раввоуни да прозьрю. iсоусь же рече: иди вэра твоя съпасе тя. и абиэ прозьрэ и по iсоусэ иде въ путь.

Глава 11

1И эгда приближи ся въ иероусалимъ въ виффагию и вифанию къ горэ елеоньсцэ посъла дъва от оученикъ своихъ. 2и глагола има: идэта въ вьсь яже эсть прямо вама. и абиэ въходяща въ ню обрящета жрэбьць привязанъ на ньже нэсть не оу ни къто же от чловэкъ въсэлъ. отрэшьша и приведэта. зи аще вама къто речеть: чьто се дээта; рьцэта яко господь эго трэбоуэть. и абиэ посълеть и сэмо. 4идосте же и обрэтосте жрэбьць привязанъ при двьрьхъ вънэ на распутии. и отрэшаасте и. 5и эдини от стоящиихъ тоу глаголашя има: чьто дээта отрэшающа жрэбьць; 6она же рекосте имъ якоже заповэдэ iсоусь и оставишя я. 7и приведосте жрэбьць къ iсоусови. и възложишя на нь ризы своя. и въсэде на нь. 8мънози ризы своя постилааху по пути а дроузии вэиэ рэзааху от дрэва и постилааху по пути. 9и прэдъходящеи и въ слэдъ ходящеи въпияаху глаголюще: осанъна благословлэнъ грядыи въ имя господьне. 10благословлэно грядуще царьствит въ имягосподи отьца нашего давида. осанъна въ вышьниихъ. 11и въниде въ иероусалимъ iсоусь и въ црькъвь. и съглядавъ вьсе поздэ оуже сущоу часоу изиде въ вифанию съ обэма на десяте. 12и въ оутрьнии ишьдъшемъ имъ от вифания възалъка. 1зи видэвъ смокъвьницу из далече имущу листвиэ приде аще оубо обрящеть на неи чьто. и пришьдъ къ нэи ни чьсо же на нэи не обрэте тойкъмо листвиэ не бэ бо врэмя смокъвамъ. 14и отвэщавъ iсоусь рече эи: кътомоу от тебе въ вэкъ ни къто же плода не сънэсть. слышааху же оученици эго. 15и придошя пакы въ иероусалимъ и въшьдъ iсоусь въ црькъвь начятой изгонити продающяя и коупоующяя въ црькъви и дъскы тръжьникъ и сэдалища продающиихъ голуби испроврьже. 16и не дадэаше ни комоу же мимо нести съсудъ сквозэ црькъвь. 17и оучааше глаголя имъ: нэсть ли писано яко храмъ мои храмъ молитвэ наречеть ся вьсэмъ языкомъ. вы же сътвористе и врьтьпъ разбоиникомъ. 18и слышашя кънижьници и архиереи и искааху како и бышя погоубили. бояху бо ся эго яко вьсь народъ дивляаху ся о оучении эго. 19и яко поздэ бысть исхождааше вънъ из града. 20и мимо ходяще оутро видэшя смокъвьницу оусъхъшу ис корения. 21и вспомянувъ петръ глагола эмоу: равви виждь смокъвьница юже проклятой оусъше. 22и отвэщавъ iсоусь глагола имъ: 2зимэите вэру божию. аминь бо глаголю вамъ яко иже аще речеть горэ сеи: двигни ся и въврьзи ся въ море и не оусумьнить ся въ срьдьци своэмь нъ вэру иметь яко эже глаголэть бываэть. будеть эмоу эже аще речеть. 24сего ради глаголю вамъ: вься элико моляще ся просите вэроуите яко приимете и будеть вамъ. 25и эгда стоите моляще ся отпоущаите аще чьто имате на кого да и отьць вашь небесьныи отпоустить вамъ прэгрэшения ваша. 26аще ли вы не отпоущаэте ни отьць вашь небесьныи отпоустить вамъ прэгрэшении вашихъ.27и придошя пакы въ иероусалимъ. и въ црькъви ходящоу емоу придошя къ нэмоу архиереи и кънижьници и старьци 28и глаголашя эмоу: коэю областию се твориши и къто ти дасть область сию да си твориши; 29iсоусь же отвэщавъ рече имъ: въпрошу и азъ вы эдиного словесе и отвэщаите ми. и реку вамъ коэю областию се творю. з0крьщениэ иоаново откудоу бэ съ небесе ли или от чловэкъ; отвэщаите ми. з1и мышляаху къ себэ глаголюще: аще речемъ съ небесе речеть: по чьто оубо не вэровасте эмоу; з2аще ли речемъ: от чловэкъ бояаху ся людии. вьси бо имэаху иоана яко пророка. ззи отвэщавъше глаголашя iсоусови: не вэмъ. и отвэщавъ iсоусь глагола имъ: ни азъ глаголю вамъ коэю властию си творю.

Глава 12

1И начятой имъ притойчами глаголати: виноградъ чловэкъ насади. и огради и оплотмь. и ископа точило и съзъда стлъпъ и въдасть и тяжателемъ и отиде. 2и посла къ тяжателемъ рабъ въ врэмя да от тяжатель прииметь от плодъ винограда. зони же эмъше и бишя и посълашя тойщь. 4и пакы посъла къ нимъ дроугыи рабъ. и того камениэмь бивъше пробишя главу эмоу и посълашя бесчьстьна. 5и пакы иного посъла. и того оубишя. и ины мъногы овы биюще овы же оубиюще. 6эще же имэаше эдиного сына възлюблэнааго своэго. посъла и того къ нимь послэдь глаголя яко посрамляють ся сына моэго. 7они же тяжатели къ себэ рекошя яко сь эсть наслэдьникъ. придэте оубиэмъ и и наше будеть достояниэ. 8и эмъше и оубишя и избрьгошя и вънъ из винограда. 9чьто оубо сътворить господь винограда; придеть и погоубить тяжателя и дасть виноградъ инэмъ. 10ни ли сихъ эсте кънигъ чьли камень эго же не врэдоу сътворишя зиждущеи сь бысть въ главу углоу. 11от господа бысть си и эсть дивьна въ очию нашею; 12и искааху яти и и оубояшя ся народа. разоумэшя бо яко къ нимъ рече притойчу. и оставльше и отидошя. 1зи посълашя къ нэмоу эдины от фарисеи и иродианъ да и бышя обльстили словъмь. 14они же пришьдъше глаголашя эмоу; оучителю вэмъ яко истиньнъ эси и не родиши ни о комь же. не зьриши бо на лице чловэкомъ. нъ въ истину пути божию оучиши. достоить ли дати киньсъ кесареви или ни; дамъ ли или не дамъ; 15онъ же вэды ихъ лицемэриэ рече имъ: чьто мя искоушаэте; принесэте ми пэнязь да вижду. 16они же принесошя. и глагола имъ: чии эсть образъ сь и написаниэ; они же рэшя эмоу: кесаревъ. 17и отвэщавъ iсоусь рече имъ: кесарева въздадите кесареви и божия богови. и чоудишя ся о нэмь. 18и придошя садоукеи къ нэмоу иже глаголють не быти въскрьшению. и въпросишя и глаголюще: 19оучителю моуси написа намъ яко аще комоу братой оумьреть и оставить жену а чядъ не оставить. да поиметь братой жену эго и въскрэсить сэмя брата своэго. 20бэ же седмь братия и прьвыи поятой жену и оумирая не остави сэмене. 21и въторыи поятой ю и оумьрэтой и той не остави сэмене. и третии такожде. 22и пояшя ю седмь и не оставишя сэмене. послэдь вьсэхъ оумьрэтой и жена. 2звъ въскрьшениэ оубо эгда въскрьснуть которомоу ихъ будеть жена; седмь бо ихъ имэшя ю жену. 24и отвэщавъ iсоусь рече имъ: не сего ли ради блудите не вэдуще кънигъ ни силы божия; 25эгда бо из мрьтвыихъ въскрьснуть ни женять ся ни посягають нъ суть яко ангели на небесехъ. 26а о мрьтвыихъ яко въстануть нэсте ли чьли въ кънигахъ моусеовахъ при купинэ како рече эмоу богъ глаголя: азъ богъ авраамль и богъ исааковъ и богъ иаковль; 27нэсть богъ мрьтвыихъ нъ богъ живыихъ. вы оубо мъного блудите.28и приступль эдинъ от кънижьникъ слышавъ я сътязающя ся видэвъ яко добрэ отвэща имъ въпроси и: кая эсть заповэдь прьва вьсэхъ; 29iсоусь же глагола эмоу яко прьвэиши заповэдь эсть вьсэхъ слыши израилю господь богъ нашь господь эдинъ эсть. з0и възлюбиши господа бога твоэго вьсэмъ срьдьцьмь твоимь и вьсею доушею своэю и вьсею мыслию своэю и вьсею крэпостию своэю. си прьва вьсэхъ заповэдь. з1и въторая подобьна эи възлюбиши искрьняаго своэго яко самъ себе. большя сею иноя заповэди нэсть. з2и рече эмоу кънижьникъ: добрэ оучителю въ истину рече. яко эдинъ эсть богъ и нэсть иного развэ эго. ззи эже любити и вьсэмь срьдьцьмъ и вьсэмь разоумъмь и вьсею доушею и вьсею крэпостию и иже любить искрьняаго яко самъ себе болэ эсть вьсэхъ трэбъ и жрьтвъ. з4iсоусь же видэвъ и яко съмысльно отвэща рече эмоу: не далече эси от царьствия божия. и ни къто же не смэаше эго кътомоу въпросити.з5и отвэщавъ iсоусь глаголааше оучя въ црькъви: како глаголють кънижьници яко христосъ сынъ давидовъ эсть; з6той бо рече давидъ доухъмь святоймь: рече господь господеви моэмоу сэди о десную мене доньдеже положу врагы твоя подъножиэ ногама твоима. з7самъ оубо давидъ нарицаэть и господа и како эмоу эсть сынъ; и мънози народи послоушааху эго въ сласть. з8и глаголааше имъ въ оучении своэмь: блюдэте ся от кънижьникъ хотящиихъ въ одэяниихъ ходити и цэлования на тръжищихъ з9и прэждесэдания на съньмищихъ и прьвовъзлежения на вечеряхъ. 40поядающиихъ домы въдовиць. и непъщеваниэмь далече моляще ся си приимуть лише осуждениэ. 41и сэдъ iсоусь прямо газофилакии видэаше како народъ мететь мэдь въ газофилакию и мънози богатии въмэтааху мъного. 42и пришьдъши эдина въдовица оубога въврьже дъвэ лепътэ эже эсть кодрантой. 4зи призъвавъ оученикы своя рече имъ: аминь глаголю вамъ яко въдовица си оубогая мъножаэ въсэхъ въврьже 44въмэтающиихъ въ газофилакию. 44вьси во от избытойка своэго въврьгошя. а си от лишения своэго вьсе элико имэаше въврьже вьсе житиэ своэ.

Глава 13

1Исходящоу эмоу от црькъве глагола эмоу эдинъ от оученикъ своихъ: оучителю виждь каково камениэ и каково зъданиэ. 2iсоусь же отвэщавъ рече эмоу: видиши ли великая си зъдания не имать остати сьде камень на камени иже не имать разорити ся. зи сэдящоу эмоу на горэ елеоньсцэ прямо црькъви въпрошааху и эдиного петръ 4и иаковъ и иоанъ и андреа: 4рьци намъ когда се будеть; и коэ будеть знамениэ эгда имуть съкончати ся вься си; 5iсоусь же отвэщавъ начятой глаголати имъ: блюдэте ся да не кто прэльстить васъ. 6мънози бо придуть въ моэ имя глаголюще яко азъ эсмь и мъногы прэльстять. 7эгда же оуслышите брани и слоухы брании не оужасаите ся подобаэть бо быти нъ не оу коньчина. 8въстанеть бо языкъ на языкъ и царьство на царьство. и будуть труси по мэста. и будуть глади и мятежи. начяло болэзнемъ си. 9блюдэте же вы ся сами. прэдадять бо вы въ сънятия и на съньмищихъ биэни будете. и прэдъ воэводами и прэдъ цари станете мене ради въ съвэдэтельство имъ. 10и въ вьсэхъ языцэхъ подобаэть прэжде проповэдати ся евангелию. 11эгда же водять вы прэдающе не пьцэте ся прэжде чьто възглаголэте ни пооучаите ся. нъ эже аще дасть ся вамъ въ той часъ то глаголэте. не вы бо будете глаголющеи нъ доухъ святыи. 12прэдасть же братой брата на съмрьть и отьць чядо. и въстануть чяда на родителя и оубиють я. 1зи будете ненавидими вьсэми имене моэго ради. прэтрьпэвыи же до коньца той съпасенъ будеть. 14эгда же мрьзость запоустэния оузьрите реченую даниилъмь пророкъмь стоящу идеже не подобаэть. чьтыи да разоумээть. тойгда иже будуть въ иоудеи да бэгають на горы. 15и иже на кровэ да не сълазить въ домъ ни да вънидеть възятой чесо от домоу своэго. 16и сыи на селэ да не възвратить ся въспять възятой ризъ своихъ. 17горе же непраздьныимъ и доящиимъ въ ты дьни. 18молите же ся да не будеть бэгство ваше зимэ. 19будуть бо дьниэ ти скръбьни. яко не бысть такова от начяла зъданию эже съзьда богъ. и донынэ не будеть. 20и аще не бы господь прэкратилъ дьнии не бы была съпасена въсяка плъть. нъ избьраныихъ ради яже избьра прэкратить дьни. 21и тойгда аще речеть къто вамъ: се сьде христосъ се овъде. не имэте вэры. 22въстануть бо лъжи христи и лъжи пророци и дадять знамения и чоудеса да прэльстять аще възможьно избьраныя. 2звы же блюдэте ся. се прэжде рекохъ вамъ вься. 24нъ въ ты дьни по скръби тои слъньце помрачить ся. и лоуна не дасть свэта своэго. 25и звэзды начьнуть падати съ небесе. и силы яже суть на небесехъ подвижять ся. 26и тойгда оузьрять сына чловэчьскааго грядуща на облацэхъ съ силою мъногою и славою. 27и тойгда посълеть ангелы своя и събереть избьраныя своя от четыръ вэтръ от коньца земля до коньца небесе. 28от смокъвьниця же навыкнэте притойчу. эгда оуже вэтвиэ эя будеть младо и прозябнеть листвиэ вэсте яко близъ эсть жятва. 29тако и вы эгда оузьрите си бывающа вэдите яко близъ эсть при двьрьхъ. з0аминь глаголю вамъ яко не имать прэити родъ сь доньдеже вься си будуть. з1небо и земля прэидеть а моя словеса не прэидуть. з2а о дьни томь и о часэ ни къто же не вэсть ни ангели иже суть на небесехъ ни сынъ тойкъмо отьць. ззблюдэте ся бъдите и молите ся не вэсте бо къгда врэмя будеть. з4якоже чловэкъ отходя остави домъ свои и давъ рабомъ своимъ власть и комоужьдо дэло своэ и вратьникоу повелэ да бъдить. з5бъдите оубо не вэсте бо къгда господь домоу придеть вечеръ ли ли полоу нощи ли въ коуроглашениэ ли заоутра. з6да не пришьдъ вънезаапу обрящеть вы съпящя. з7а эже вамъ глаголю вьсэмъ глаголю: бъдите.

Глава 14

1Бэ же пасха и опрэснъци по дъвою дьню. и искааху архиереи и кънижьници како и льстию эмъше оубиють. 2глаголааху же: нъ не въ праздьникъ еда како млъва будеть людемъ. зи сущоу эмоу въ вифании въ домоу симона прокаженааго възлежящоу эмоу приде жена имущи алавастръ мура наръдопистикии драгы и съкроушьши алавастръ възлия эмоу на главу. 4бэаху же нэции негодоующе въ себэ и глаголюще: въ чьсомь гыбэль си мурьная бысть; 5можааше бо се муро продано быти вяще трии сътой цятой и дати ся нищиимъ и прэщааху эи. 6iсоусь же рече: останите ся эя. чьто эи троуды дээте добро бо дэло съдэя о мънэ. 7вьсегда бо нищяя съ собою имате и эгда хощете можете добро сътворити имъ. а мене не вьсегда имаате. 8эже имэ си сътвори. варила эсть помазати тэло моэ на погребениэ. 9аминь глаголю вамъ: идеже колижьдо проповэдано будеть евангелиэ се въ вьсемь мирэ и эже сътвори си глаголано будеть въ память эя. 10иоуда же искариотьскыи эдинъ от обою на десяте иде къ архиереомъ да и прэдасть имъ. 11они же слышавъше въздрадовашя ся и обэщашя эмоу съребрьникы дати. и искааше како и въ подобьно врэмя прэдасть. 12и въ прьвыи дьнь опрэснъкъ эгда пасху жьрэаху глаголашя эмоу оученици свои: къде хощеши шьдъше оуготовимъ да эси пасху; 1зи посъла дъва от оученикъ своихъ и глагола има: идэта въ градъ и срящеть вы чловэкъ въ скудьльници воду нося. по нэмь идэта. 14и идеже аще вънидеть рьцэта господиноу домоу яко оучитель глаголэть: къде эсть обитэль идеже пасху съ оученикы своими сънэмь; 15и той вама покажеть горьницу велию постойлану готову. тоу оуготоваита намъ. 16и изидосте оученика эго и придосте въ градъ и обрэтосте якоже рече има и оуготовасте пасху. 17и вечероу бывъшоу приде съ обэма на десяте. 18и възлежящемъ имъ и эдущемъ рече iсоусь: аминь глаголю вамъ яко эдинъ от васъ прэдасть мя эдыи съ мъною. 19они же начяшя скръбэти и глаголати эмоу эдинъ по эдиномоу: еда азъ; и дроугыи: еда азъ; 20онъ же отвэщавъ рече имъ: эдинъ от обою на десяте омочии съ мъною въ солило. 21сынъже оубо чловэчьскыи идеть якоже эсть писано о нэмь. горе же чловэкоу томоу имьже сынъ чловэчьскыи прэдаэть ся. добро бы эмоу было аще не бы родилъ ся чловэкъ той. 22и эдущемъ имъ приимъ iсоусь хлэбъ благословль прэломи и дасть имъ и рече: приимэте эдите се эсть тэло моэ. 2зи приимъ чашу хвалу въздавъ дасть имъ. и пишя от нэя вьси. 24и рече имъ: се эсть кръвь моя новааго завэта проливаэмая за мъногы. 25аминь глаголю вамъ яко оуже не имамъ пити от плода лозьнааго до того дьне эгда пию и новъ въ царьствии божии. 26и въспэвъше изидошя въ гору елеоньску. 27и глагола имъ iсоусь яко вьси съблазните ся въ сию нощь. писано бо эсть поражу пастыря и овьця разбэгнуть ся. 28нъ по томь эгда въскрьсну варю вы въ галилеи. 29петръ же рече эмоу: и аще вьси съблазнять ся нъ не азъ. з0и глагола эмоу iсоусь: аминь глаголю ти яко ты дьньсь въ сию нощь прэжде даже въторицею коуръ не възгласить три краты отврьжеши ся мене. з1онъ же из лиха глаголааше паче: аще ми ся ключить оумьрэти не отврьгу ся тебе. такожде и вьси глаголааху. з2и придошя въ вьсь эиже имя гефсимания. и глагола оученикомъ своимъ: сядэте сьде доньдеже шьдъ помолю ся. ззи поятой петра и иакова и иоана съ собою. и начятой оужасати ся и тужити. з4и глагола имъ: прискръбьна эсть доуша моя до съмрьти. пожидэте сьде и бъдите. з5и прэшьдъ мало паде на земли и моляаше ся да аще възможьно эсть мимо идеть от нэго часъ. з6и глаголааше: авва отьць вься възможьна тебэ суть. мимо неси чашу сию от мене. нъ не яко азъ хощянъ эже ты. з7и приде и обрэте я съпящя. и глагола петрови: симоне съпиши ли; не възможе эдиного часа побъдэти; з8бъдите и молите ся да не вънидете въ напасть. доухъ бо эсть бъдръ а плъть немощьна. и пакы шьдъ помоли ся тожде слово рекъ. 40и възбращь ся обрэте я пакы съпящя. бэсте бо имъ очи тяготьнэ. и не оумэяху чьто бышя отвэщали эмоу. 41и приде третиици и глагола имъ: съпите прочеэ и почиваите. приспэ коньчина. приде часъ. се прэдаэть ся сынъ чловэчьскыи въ руцэ грэшьникомъ. 42въстанэте идэмъ. се прэдаяи мя приближи ся. 4зи абиэ эще эмоу глаголющоу приде иоуда эдинъ от обою на десяте и съ нимь народъ мъногъ съ оружии и дрькольми от архиереи и кънижьникъ и старьць. 44дасть же прэдаяи эго знамениэ имъ глаголя: эгоже аще лобъжу имэте и. той эсть. и ведэте съхраньно. 45и пришьдъ абиэ приступль къ нэмоу глагола: равви равви и облобыза и. 46они же възложишя руцэ на нь и яшя и. 47эдинъ же от стоящиихъ извлъкъ ножь оудари раба архиереова и оурэза эмоу оухо. 48и отвэщавъ iсоусь рече имъ: яко на разбоиника ли изидосте съ оружиэмь и дрькольми яти мя; 49по вься дьни бэахъ въ васъ оучя въ црькъви и не ясте мене. нъ да събудуть ся кънигы. 50и оставльше и вьси бэжашя. 51и эдинъ юноша этеръ по нэмь иде одэнъ въ плащаницу нагъ. и яшя и юношя. 52онъ же оставль плащаницу нагъ бэжа от нихъ. 5зи ведошя iсоуса къ архиереови. и сънидошя ся къ нэмоу вьси архиереи и старьци и кънижьници. 54и петръ издалече въ слэдъ эго иде до вънутрь въ дворъ архиереовъ. и бэ сэдя съ слоугами и грэя ся при свэщи. 55архиереи же и вьсь съньмъ искааху iсоуса съвэдэтельства да и оубиють и не обрэтааху. 56мънози бо лъже съвэдэтельствовааху на нь и равьна съвэдэтельства не бэаху. 57и эдини въставъше лъжу съвэдэтельствовааху на нь глаголюще 58яко мы слышахомъ и глаголющь яко азъ разорю црькъвь сию рукотвореную и трьми дьньми ину нерукотворену съзижду. 59то и тако не бэ равьно съвэдэтельство ихъ. 60и въставъ архиереи по срэдэ въпроси iсоуса глаголя: не отвэщаваэши ли ни чесо же чьто сии на тя съвэдэтельствоують; 61онъ же млъчааше и ни чесо же не отвэщавааше. пакы архиереи и въпроси и глагола эмоу: ты ли эси христоъ сынъ благословлэнааго; 62iсоусь же рече: азъ эсмь. и оузьрите сына чловэчьскааго о десную сэдяща силы и грядуща съ облакы небесьныими. 6зархиереи же растрьзавъ ризы своя глагола: чьто эще трэбоуэмъ съвэдэтель; 64слышасте власфимию эго. чьто вамъ ся являэть; они же вьси осудишя и быти повиньноу съмрьти. 65и начяшя эдини пльвати на нь и прикрывати лице эго и мучити и и глаголати эмоу: прорьци намъ христе къто эсть оударии тя. и слоугы биюще за ланиту прэяшя и. 66и сущоу петроу низоу на дворэ приде эдина от рабынь архиереовъ. 67и видэвъши петра грэюща ся възьрэвъши на нь глагола: и ты съ назарянинъмь iсоусьмь бэ. 68онъ же отврьже ся глаголя: не оумэю ни съвэмь чьто ты глаголэши. и изиде вънъ на прэдъдвориэ. и коуръ възгласи. 69и рабыни видэвъши и пакы начятой глаголати къ стоящиимъ яко сь от нихъ эсть. 70онъ же пакы отмэтааше ся. и не по мъногоу пакы стоящеи глаголааху петрови: въ истину от нихъ эси. ибо галилеи эси. и бесэда твоя подобить тя. 71онъ же начятой ротити ся и кляти яко не вэмь чловэка сего эгоже вы глаголэте. 72и вътороэ коуръ възгласи. и помяну петръ глаголъ иже рече эмоу iсоусь яко прэжде даже коуръ не възгласить дъва краты отврьжеши ся мене три краты и начятой плакати ся.

Глава 15

1И абиэ на оутрэи съвэтой сътворьше архиереи съ старьци и кънижьникы и вьсь съньмъ съвязавъше iсоуса ведошя и прэдашя и пилатови. 2и въпроси и пилатой: ты ли эси царь иоудеискъ; онъ же отвэщавъ рече эмоу: ты глаголэши. зи глаголааху на нь архиереи мъного. онъ же ни чесо же не отвэщавааше. 4пилатой же пакы въпрашааше и глаголя: не отвэщаваэши ли ни чесо же; виждь колико на тя съвэдэтельствоують. 5iсоусь же кътомоу ни чесо же не отвэща яко дивити ся пилатови. 6на въсякъ же праздьникъ отпоущааше имъ эдиного съвязьня эгоже прошааху. 7бэ же нарицаэмыи варавъва съ своими ковьникы съвязанъ иже въ ковэ оубииство сътворишя. 8и възъпивъ народъ начяшя просити якоже присно творяаше имъ. 9пилатой же отвэща имъ глаголя: хощете ли да отпоущу вамъ царя иоудеиска; 10вэдэаше бо яко зависти ради прэдашя и архиереи. 11архиереи же поманушя народоу да паче варавъву отпоустить имъ. 12пилатой же пакы отвэщавъ рече имъ: чьто оубо хощете сътворю эгоже глаголэте царя иоудеиска; 1зони же пакы възъпишя глаголюще: пропьни и. 14пилатой же глаголааше имъ: чьто бо зъло сътвори; они же лише възъпишя пропьни и. 15пилатой же хотя народоу похоть сътворити поусти имъ варавъву. и прэдасть iсоуса бивъ да и пропьнуть. 16воини же ведошя iсоуса вънутрь на дворъ эже эсть преторъ и призъвашя вьсю спиру. 17и облэкошя и въ багъряницу. и възложишя на нь съплетойше трьновъ вэньцъ. 18и начяшя цэловати и глаголюще: радоуи ся царю иоудеискъ. 19и бияаху и по главэ трьстию. и пльвааху на нь. и прэгыбающе колэна покланяаху ся эмоу. 20и эгда поругашя ся эмоу съвлэкошя съ нэго багъряницу и облэкошя и въ ризы своя. и изведошя и да и распьнуть. 21и задэшя мимо ходящоу эдиномоу симоноу куриняниноу идущоу съ села отьцоу александровоу и роуфовоу да възьметь крьстой эго. 22и приведошя и на мэсто голгофа эже эсть съказаэмо краниэво мэсто. 2зи даяху эмоу пити оцьтьно вино. онъ же не приятой. 24и распьнъше и раздэлишя ризы эго мещуще жрэбия о ня къто чьто възьметь. 25бэ же година третия. и распяшя и. 26и бэ написаниэ вины эго написано царь иоудеискъ. 27и съ нимь распяшя дъва разбоиника эдиного о десную а дроугааго о лэвую эго. 28и събысть ся писаниэ эже глаголэть: и съ безаконьникома причьтенъ бысть. 29и мимо ходящеи хоуляаху и покывающе главами своими и глаголюще: оува разаряяи црькъвь и трьми дьньми съзидая з0съпаси ся самъ и съниди съ крьста. з1такожде и архиереи ругающе ся дроугъ къ дроугоу съ кънижьникы глаголааху: ины съпасе а себе ли не можеть съпасти; з2христосъ царь израилэвъ да сънидеть нынэ съ крьста да видимъ и вэру имемь эмоу. и пропятая съ нимь поношаасте эмоу. ззбывъши же годинэ шестэи тьма бысть по вьсеи земли до девятыя годины. з4и въ девятую годину възъпи iсоусь гласъмь велиэмь глаголя: елои елои лима савахфани. эже эсть съказаэмо боже боже мои въскую мя остави; з5и эдини от стоящиихъ слышавъше глаголааху: виждь илию глашаэть. з6текъ же эдинъ исплънь губу оцьта и възньзь на трьсть напаяаше и глаголя: не дэите да видимъ аще придеть илия сънятой эго. з7iсоусь же поущь гласъ велии издъше. з8и опона црькъвьная раздьра ся на дъвоэ съ выше до ниже. з9видэвъ же сътьникъ стояи прямо эмоу яко тако възъпивъ издъше рече: въ истину чловэкъ сь сынъ божии бэ. 40бэаху же и жены издалече зьрящя въ нихъже бэ мария магдалыни и мария иакова малааго и мати иосиова и саломи. 41яже эгда бэ въ галилеи по нэмь ходааху и слоужааху эмоу и ины мъногы въшьдъшяя съ нимь въ иероусалимъ. 42и оуже поздэ бывъшоу понэже бэ параскеви къ пасцэ эже эсть къ суботэ. 4зприде иосифъ от аримафея благообразьнъ съвэтьникъ иже и той бэ чая царьствия божия. и дрьзнувъ въниде къ пилатоу и проси тэла iсоусова. 44и диви ся пилатой аще оуже оумьрэтой. и призъвавъ сътьника въпроси и аще оуже оумьрэтой. 45и оувэдэвъ от сътьника дасть тэло иосифови. 46и коупль плащаницу и съньмъ обитой и въ плащаницу и въложи э въ гробъ иже бэ исэченъ от камене. и привали камень надъ двьри гробоу. 47мария же магдалыни и мария иосиова зьрэасте къде и полагааху.

Глава 16

1И минувъши суботэ мария магдалыни и мария иаковля и саломи коупишя ароматы да пришьдъшя помажуть iсоуса. 2и зэло заоутра въ эдиныи суботы придошя на гробъ въсиявъшоу слъньцоу. зи глаголааху къ себэ: къто отвалить намъ камень от двьрии и гробоу; 4и възьрэвъшя видэшя яко отвалэнъ бэ камень. бэ бо великъ зэло. 5и вълэзъшя въ гробъ видэшя юношу сэдящь о десную одэнъ въ одежду бэлу. и оужасошя ся. 6онъ же глагола имъ: не оужасаите ся iсоуса ищете назарянина распятааго. въста. нэсть сьде. се мэсто идеже положишя и. 7нъ идэте и рьцэте оученикомъ эго и петрови яко варяэть вы въ галилеи. и тоу и видите якоже рече вамъ. 8и отшьдъшя бэжашя от гроба. имэаше же я трьпьтой и оужасъ. и ни комоу же ни чесо ж не рэшя бояаху бо ся. 9въскрьсъ же iсоусь заоутра въ прьвыи суботы яви ся прэжде марии магдалыни из нэяже изгъна седмь бэсъ. 10она же шьдъши възвэсти бывъшиимь съ нимь плачущемъ ся и рыдающемъ. 11они же слышавъше яко живъ эсть и видэнъ бысть от нэя не яшя вэры. 12по сихъ же дъвэма от нихъ идущема яви ся инэмь образъмь идущема на село. 1зи шьдъша повэдасте и прочиимъ. ни тэма вэры яшя. 14послэдь же възлежящемъ имъ эдиномоу на десяте яви ся и поноси невэрьствию ихъ ихъ и жестосрьдию яко видэвъшиимъ эго въставъша из мрьтвыихъ не яшя вэры. 15и рече имъ: шьдъше въ вьсь миръ проповэдаите евангелиэ вьсеи твари. 16иже вэру иметь и крьстить ся съпасенъ будеть. а иже не иметь вэры осужденъ будеть. 17знамения же вэроующиимъ послэдьствоують си. именьмь моимь бэсы ижденуть. языкы възглаголють новы. 18въ рукахъ змия възьмуть. аще и съмрьтьно чьто испиють ни чьто же ихъ не врэдить. на недужьныя рукы възложять и съдрави будуть. 19господь же iсоусь по глаголании эго къ нимъ възнесе ся на небо. и сэде о десную бога. 20они же ишьдъше проповэдашя вьсюдоу господоу поспэшьствоующоу и слово оутврьждающоу послэдьствоующиими знамении. аминь.