Машыны неба

МАШЫНЫ НЕБА

Машыны неба, машыны неба!

Лунаюць вольна куды iм трэба,

Куды скiруе рука пiлёта,

I iм ня страшныя дождж i слота.

Машыны неба, машыны неба

Пад сiнiм морам над морам хлеба,

Палямi Астраханяў ды Ўкрайнаў,

Над парушыначкамi камбайнаў!

Дажджы — унiзе. Наверсе — сонца.

У неба можна ляцець бясконца.

Ляжаць аблокi саладкавата,

Нiбы цукровая ў небе вата.

I дырыжаблi, i самалёты,

I стратастаты, i iх пiлёты

Лятуць у небе, а не ў кар'ерах,

Ад часу першага мангальф'ера!

Машыны неба, машыны неба!

Бёрн, Адамстаун, Адыс-Абэба!

Паветра волi, пяром апета

I апяяна радком паэта!