Пісьменнікі Савецкай Беларусі

У самым пачатку Вялікай Айчыннай вайны, 24 чэрвеня 1941 года, пісьменнік загінуў у баях з ворагам на заходняй граніцы.

ЯНКА ШАРАХОЎСКІ

Крытык і празаік Янка Шарахоўскі (Іван Захаравіч Шарахоўскі) нарадзіўся 20 лютага (ст. ст.) 1908 года ў гарадскім пасёлку Бялынічы, Магілёўскай вобласці, у сялянскай сям’і. У 1925 годзе скончыў сямігодку, два гады вучыўся ў Mariлёўскім педтэхнікуме, а ў 1931 годзе скончыў Ленінградскі гісторыка-лінгвістычны інстытут. Пасля працаваў у рэдакцыях часопісаў «Чырвоная Беларусь», «Полымя рэвалюцыі», газеты «Літаратура і мастацтва». 3 1938 года вучыўся ў аспірантуры Мінскага педагагічнага інстытута імя М. Горкага. Адначасова ў гэтым жа інстытуце выкладаў беларускую літаратуру.

У перыяд Вялікай Айчыннай вайны Я. Шарахоўскі знаходзіўся ў радах Савецкай Арміі. Быў ваенным журналістам на Бранскім, 2-м Прыбалтыйскім, Ленінградскім франтах. На фронце ўступіў у рады Камуністычнай партыі.

Літаратурна-крытычную дзейнасць Я. Шарахоўскі распачаў у 1931 годзе. Яго пяру належаць артыкулы аб беларускай савецкай літаратуры, манаграфічная праца аб творчасці Я. Купалы, крытыка-біяграфічныя нарысы пра В. Дуніна-Марцінкевіча, Ф. Багушэвіча, В. Таўлая і іншыя.

Пасля вайны Я. Шарахоўскі выступае ў жанры прозы. У 1951 годзе ў Дзяржаўным выдавецтве БССР выйшла кніга яго апавяданняў «Срэбраная раніца», у 1955 годзе — кніжка апавяданняў для дзяцей «Сердалікавая бухта».

Я. Шарахоўскі займаецца літаратурнымі перакладамі. Ён пераклаў на беларускую мову раманы «Рудзін» і «Напярэдадні» І. Тургенева, «Казкі» М. Салтыкова-Шчадрына, «Сляпога музыку» Ул. Караленкі, «Аповесць аб дзяцінстве» Ф. Гладкова, зборнік выбраных апавяданняў I. Франка і іншыя творы.

Некалькі год Я. Шарахоўскі працаваў галоўным рэдактарам Дзяржаўнага выдавецтва БССР, пасля — намеснікам міністра культуры БССР, ён з’яўляецца членам праўлення СП БССР. Узнагароджаны двума ордэнамі «Знак Пашаны» і медалямі.

ПЯТРО ШАСЦЕРЫКОЎ

Рускі празаік Пятро Паўлавіч Шасцерыкоў нарадзіўся 4 мая 1919 года ў сяле Таўсты Луг, Суджанскага раёна, Курскай вобласці, у сялянскай сям’і. У 1937 годзе скончыў сярэднюю школу ў Магілёве, а ў 1941 годзе — педагагічны інстытут. У час Вялікай Айчыннай вайны добраахвотна ўступіў у рады Савецкай Арміі, удзельнічаў у баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі.

Пасля дэмабілізацыі П. Шасцерыкоў супрацоўнічаў у рэдакцыі рэспубліканскай газеты «Звязда». Цяпер займаецца толькі творчай працай.

П. Шасцерыкоў прыйшоў у літаратуру ў пасляваенны час (1945) як журналіст, аўтар мастацкіх нарысаў і апавяданняў. Яго аповесць «Камень за камнем» (1955) прысвечана жыццю рабочага класа. У 1957 годзе выйшла новая аповесць празаіка «Звени, звонок!» аб жыцці школьнікаў.

УЛАДЗІМІР ШАХАВЕЦ

Пісьменнік Уладзімір Міхайлавіч Шахавец нарадзіўся 26 лістапада 1918 года ў вёсцы Кімія, Барысаўскага раёна, Мінскай вобласці, у сяляйсіцій сям’і. Пасля заканчэння сямігодкі працаваў рахункаводам у калгасе і сакратаром сельсавета. Потым вучыўся на рабфаку ў Магілёве, настаўнічаў у вясковай школе. Перад вайной паступіў у Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, які скончыў у 1946 годзе. У час Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у партызанскім руху.

Цяпер Ул. Шахавец — старшы рэдактар дзіцячай і юнацкай літаратуры Дзяржаўнага выдавецтва БССР.

Літаратурную дзейнасць Ул. Шахавец распачаў напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны. У перыядычным друку тады з’явіліся яго вершы. Пасля вайны Ул. Шахавец выступае ў галіне прозы. У 1948 годзе ён апублікаваў аповесць «Землякі», героямі якой з’яўляюцца студэнты. Уражанні партызанскай барацьбы супроць гітлераўскіх захопнікаў ляглі ў аснову другой яго аповесці — «Насустрач» (1951). Гэта аповесць у перакладзе на рускую мову выйшла ў выдавецтве «Молодая гвардия» і выдадзена ў горадзе Тырана ў перакладзе на албанскую мову. Творчая праца вясковай інтэлігенцыі паказваецца ў аповесці «Будзьце здаровы» (1955). Гэта аповесць таксама перакладзена на рускую мову і змешчана ў часопісе «Советская Отчизна». У 1958 годзе празаік выдаў сваю новую кнігу — «Пасля вяселля», у якую ўвайшлі аднайменная аповесць і некалькі апавяданняў і ў якой вырашае пытанні сям’і, савецкай маралі.

Плённа працуе Ул. Шахавец і ў галіне перакладу. Ён пераклаў на беларускую мову: паэмы «Мцыры» і «Ізмаіл-бей» М. Лермантава, паасобныя вершы А. Пушкіна і Ул. Маякоўскага, «Звычайную гісторыю» І. Ганчарова, «Макбет» В. Шэкспіра.

ВАСІЛЬ ШАШАЛЕВІЧ

Драматург Васіль Антонавіч Шашалевіч нарадзіўся 14 студзеня 1897 года ў сяле Мхінічы, Чырвонапольскага раёна, Магілёўскай вобласці, у сям’і валаснога пісара. Вучыўся ў духоўным вучылішчы і духоўнай семінарыі ў горадзе Магілёве, пасля чаго паступіў у Яраслаўскі юрыдычны ліцэй. Але займацца там не змог па прычыне матэрыяльных нястач. 3 1917 да 1924 года настаўнічаў у вёсцы Ясенцы, у Чырвонаполлі і Мінску.

Літаратурную дзейнасць В. Шашалевіч пачаў у сярэдзіне 20-х гадоў. Яго апавяданні і п’есы друкаваліся ў рэспубліканскіх газетах і часопісах, драматычныя творы ставіліся ў беларускіх тэатрах. Першай п’есай пісьменніка была казка-феерыя ў вершах «Зруйнавана ж цемра», якая з’явілася ў газеце «Савецкая Беларусь» у 1925 годзе і тады ж была пастаўлена на сцэне Другога беларускага дзяржаўнага тэатра (цяпер тэатр імя Я. Коласа). Пазней драматург напісаў п’есы «Міхалка-амерыканец», «Воўчыя ночы», якія ішлі на сцэне гэтага ж тэатра, а таксама п’есы «Змрок» і «Сімфонія гневу», пастаўленыя Першым беларускім дзяржаўным тэатрам (цяпер тэатр імя Я. Купалы).

Драматычныя творы пісьменніка былі прысвечаны пераважна сялянскаму жыццю.

Памёр В. Шашалевіч у 1942 годзе.

АЛЕСЬ ШАШКОЎ

Празаік Алесь Шашкоў (Аляксандр Андрэевіч Шашкоў) нарадзіўся 3 студзеня 1923 года ў вёсцы Раманаўшчына, Чашніцкага раёна, Віцебскай вобласці, у беднай сялянскай сям’і. У 1941 годзе, пасля заканчэння сярэдняй школы, быў прызванм ў Савецкую Армію. Удзельнічаў у баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі.

Дэмабілізаваўніыся ў 1945 годзе, А. Шашкоў стаў працаваць у Чашніцкай раённай газеце «Сцяг сацыялізма». У 1950 годзе скончыў Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КПБ, пасля чаго некалькі год супрацоўнічаў у рэдакцыях газеты «3вязда» і часопіса «Сельская гаспадарка Беларусі». У 1958 годзе скончыў Вышэйшыя літаратурныя курсы пры СП СССР у Маскве.

Творчую дзейнасць А. Шашкоў пачаў у 1947 годзе з апавяданняў для дзяцей. У 1951 годзе выйшаў у свет першы яго зборнік «Змена». Праз два гады юныя чытачы пазнаёміліся з аповесцю маладога празаіка «Белы камень» — аб прыгодах піянераў у час летняга падарожжа па роднаму краю.

У 1955 годзе А. Шашкоў выдаў кнігу апавяданняў «Абуджэнне», у 1956 годзе — зборнік апавяданняў для дзяцей «На рачных плёсах», а ў 1957 годзе — зборнік «Ранняй вясной».

А. Шашкоў — член КПСС. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Звязды і медалямі.

ГЕНАДЗІ ШВЕДЗІК

Яўрэйскі паэт Генадзі Барысавіч Шведзік нарадзіўся ў 1914 годзе ў горадзе Бабруйску. Пасля заканчэння сямігодкі працаваў рабочым на будоўлях Бірабіджана. Потым вучыўся на рабфаку, на літаратурным факультэце Мінскага педінстытута імя М. Горкага. Некаторы час Г. Шведзік працаваў журналістам у газеце «Піянер Беларусі» і навуковым супрацоўнікам у Інстытуце мовы і літаратуры Акадэміі навук БССР. У час Вялікай Айчыннай вайны служыў у радах Савецкай Арміі.

Першыя вершы Г. Шведзіка з’явіліся ў перыядычным друку ў 1929 годзе. Дзяржаўнае выдавецтва БССР выпусціла дзве яго кніжкі: «Старт» (1936) і «Вершы» (1939). У гэтым жа выдавецтве ў 1938 годзе выйшла яго паэма для дзяцей «Наш Дзім».

Г. Шведзік загінуў у 1942 годзе ў баях на Бранскім фронце.

РЫГОР ШКРАБА

Крытык Рыгор Васільевіч Шкраба нарадзіўся 17 сакавіка 1919 года ў вёсцы Краснадворцы, Старобінскага раёна, Мінскай вобласці, у сялянскай сям’і. Скончыў Краснадворскую пачатковую школу, а затым Старобінскую дзесяцігодку і ў 1939 годзе паступіў на філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

У час Вялікай Айчыннай вайны Р. Шкраба настаўнічаў у Слабода-Турынскай сярэдняй школе, Свярдлоўскай вобласці. У 1946 годзе ён скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт.

3 1946 да 1957 года Р. Шкраба супрацоўнічаў у рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва». Цяпер ён літработнік аддзела крытыкі часопіса «Полымя».

Літаратурна-крытычную дзейнасць Р. Шкраба пачаў у 1945 годзе з артыкулаў і рэцэнзій. Найбольш значныя з іх прысвечаны творчасці Я. Купалы, Я. Коласа, М. Багдановіча, Ф. Багушэвіча. Цікавыя яго артыкулы аб школьных падручніках па літаратуры, аб выкладанні літаратуры, аб мове і стылі пісьменнікаў і іншыя. Дзяржаўнае выдавецтва БССР у 1958 годзе выпусціла ў свет зборнік літаратурна-крытычных артыкулаў Р. Шкрабы «Сіла слова», куды ўвайшлі яго лепшыя працы.

ГЕНАДЗІ ШМАНЬ

Паэт Генадзі Якаўлевіч Шмань нарадзіўся 3 верасня 1931 года ў вёсцы Бескатава, Гарадоцкага раёна, Віцебскай вобласці, у сялянскай сям’і. Скончыў сярэднюю школу ў Гарадку (1950), некаторы час вучыўся ў Віцебскім медыцынскім інстытуце (1952-1954), затым перайшоў на газетную работу. Цяпер працуе ў рэдакцыі газеты «Віцебскі рабочы».

Г. Шмань піша вершы для дзяцей. Друкуецца з 1950 года. У 1958 годзе Дзяржаўнае выдавецтва БССР выпусціла першы зборнік яго вершаў на рускай мове «С добрым утром!»

ІВАН ШУЦЬКО

Дзіцячы паэт і празаік Iван Цітавіч Шуцько нарадзіўся 20 снежня 1925 года ў вёсцы Гаць, Крупскага раёна, Мінскай вобласці, у сялянскай сям’і. У 1939 годзе скончыў Выдрыцкую сямігодку, а потым восьмы клас Крупскай сярэдняй школы.

I. Шуцько доўгі час жыў у роднай вёсцы і працаваў у калгасе. Цяпер ён супрацоўнік рэдакцыі крупскай раённай газеты «Голас калгасніка».

Першыя вершы пісьменніка з’явіліся ў перыядычным друку ў 1949 годзе.

У 1953 годзе Дзяржаўнае выдавецтва БССР выпусціла зборнік яго вершаў для дзяцей «Мой мяч», а ў 1958 годзе — кнігу казак «Чужая хатка».

СТАНІСЛАЎ ШУШКЕВІЧ

Паэт Станіслаў Пятровіч Шушкевіч нарадзіўся 19 лютага 1908 года ў вёсцы Бакінава, Дзяржынскага раёна, Мінскай вобласці, у беднай сялянскай сям’і. Пасля заканчэння Мінскага белпедтэхнікума (1928) ён працаваў на бібліятэчнай рабоце. У 1934 годзе скончыў літаратурны факультэт Мінскага педінстытута імя М. Горкага, пасля чаго працаваў у рэдакцыях газет «Звязда», «Літаратура і мастацтва» і «Калгаснік Беларусь.

Першы зборнік паэта «Вершы» быў выдадзены ў 1934 годзе. У 1935 годзе выйшла яго вершаваная казка «Звярыны баль».

У апошнія гады С. Шушкевіч выступае пераважна ў галіне сатыры. Яго вершы і байкі часта змяшчаюцца на старонках рэспубліканскіх газет і часопісаў.

У 1958 годзе выйшла з друку новая кніжка вершаў паэта для дзяцей «Лясная калыханка».

ХВЯДОС ШЫНКЛЕР

Празаік Хвядос Сяргеевіч Шынклер нарадзіўся ў 1903 годзе ў сям’і чыгуначнага рабочага станцыі Рудзенск, Мінскай вобласці. Там прайшлі яго дзіцячыя і юнацкія гады. Скончыўшы школу тэлеграфістаў, X. Шынклер працяглы час служыў на чыгунцы.

У перадваениыя гады ён працаваў у рэдакцыях газеты «Літаратура і мастацтва» і часопіса «Полымя рэвалюцыі».

Эвакуіраваўшыся ў пачатку Вялікай Айчыннай вайны ў Свярдлоўск, X. Шынклер зноў вярнуўся на телеграф. У 1942 годзе ён добраахвотна ўступіў у рады Савецкай Арміі. У кастрычніку таго ж года пісьменнік загінуў смерцю героя ля сцен Сталінграда.

Літаратурную дзейнасць X. Шынклер пачаў у 1925 годзе з рабкораўскіх допісаў у бабруйскую акруговую газету «Камуніст». Неўзабаве на старонках гэтай газеты і ў літаратурным дадатку да яе — «Вясне» — з’явіліся яго апавяданні.

У 1930 годзе выйшаў з друку першы зборнік X. Шынклера «Стрэлачнік Мігай», у 1931 годзе — зборнік «Ічэ». Акрамя гэтых кніг, празаік апублікаваў зборнік апавяданняў «Блок», аповесці «Сонца пад шпалы» (1933), «Запіскі інструктара Томана» (1934) і п’есу «Пачэсны рэйс» (1938). Усе гэтыя творы прысвечаны жыццю рабочых-чыгуначнікаў.

У 1942 годзе ў Профвыдаце (Масква) выйшла кніга яго нарысаў аб тэлеграфістах «Пульс жыцця».

X. Шынклер пісаў і для дзяцей. У 1935 годзе ён выдаў займальную аповесць «Петрык — завадатар», якая была прыхільна сустрэта юнымі чытачамі.

Творчасць X. Шынклера адлюстравала многія істотныя з’явы савецкай рэчаіснасці дваццатых — трыццатых гадоў, вострую класавую барацьбу таго часу, станаўленне характеру савецкага чалавека, фармаванне яго высокіх духоўных якасцей.

Дзяржаўнае выдавецтва БССР у 1950 годзе выпусціла аднатомнік выбраных твораў X. Шынклера «Пульс жыцця».

ГЕОРГІ ШЧАРБАТАЎ

Георгі Міхайлавіч Шчарбатаў нарадзіўся 7 мая 1919 года ў вёсцы Рэкатка, Горацкага раёна, Магілёўскай вобласці, у сялянскай сям’і. У 1938 годзе ён скончыў Магілёўскае педвучылішча. Два гады настаўнічаў у Бярэзінскім раёне і завочна вучыўся ў Магілёўскім педінстытуце. 3 1939 года працаваў у рэдакцыі абласной газеты «Камунар Магілёўшчыны», а з 1940 года — у рэдакцыі газеты «Советская Белоруссия».

У пачатку Вялікай Айчыннай вайны Г. Шчарбатаў жыў у горадзе Куйбышаве, супрацоўнічаў некаторы час у газеце «Волжская коммуна». Вясной 1942 года ён быў накіраваны ў тыл ворага ў якасці карэспандэнта газеты «Савецкая Беларусь». Са студзеня 1943 года і да часу вызвалення Беларусі працаваў у рэдакцыі газеты «Звязда», якая вадавалася падпольна на акупіраванай тэрыторыі. У 1943 годзе ў партызанскім атрадзе імя Гастэлы Г. Шчарбатаў быў прыняты ў рады Камуністычнай партыі.

Літаратурную дзейнасць Г. Шчарбатаў пачаў у 1939 годзе з нарысаў і рэцэнзій. Сталай літаратурнай працай ён заняўся пасля вайны. У 1950 годзе Дзяржаўнае выдавецтва БССР выпусціла ў свет яго аповесць «Партызанскія агні». Папулярнасць сярод моладзі заваявала кніга Г. Шчарбатава «Камсамол Беларусі ў баях за Радзіму» (1950), якая пасля перавыдавалася на беларускай мове, а таксама выйшла ў перакладзе на рускую мову ў выдавецтве «Молодая гвардия». У літаратурнай апрацоўцы Г. Шчарбатава выйшлі запіскі ўдзельніка Айчыннай вайны А. Цітова «Дарога дружбы». У 1957 годзе была выдадзена новая кніжка пісьменніка «Шумелі пушчы», у якую ўключаны аднайменная аповесць і некаторыя апавяданні.

Памёр Г. Шчарбатаў 2 лютага 1957 года.

АРОН ЮДЭЛЬСОН

Яўрэйскі паэт і празаік Арон Ісакавіч Юдэльсон нарадзіўся 17 ліпеня 1907 года ў горадзе Рызе, у сям’і настаўніка. У 1927 годзе ён скончыў сярэднюю школу. У 1928 годзе прыехаў у Савецкі Саюз. Жыў у Мінску, працаваў у рэдакцыях рэспубліканскіх газет. Адначасова вучыўся на літаратурна-лінгвістычным аддзяленні педфака Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Прымаў актыўны ўдзел у рабоце Саюза пісьменнікаў Беларусі.

Літаратурную дзейнасць А. Юдэльсон пачаў у 1923 годзе. Друкаваўся ў нелегальных камуністычных часопісах буржуазнай Латвіі. У Дзяржаўным выдавецтве БССР выйшлі наступныя кнігі яго вершаў і паэм: «Камбінат» (1931), «Граніцы» (1934), а таксама зборнікі нарысаў «У нас у краіне» і «Чырвонасцяжны калгас «Колас» (1934). У перакладзе А. Юдэльсона быў выдадзены на яўрэйскай мове зборнік выбраных твораў нямецкага паэта I. Бехера (1937).

Памёр А. Юдэльсон у 1938 годзе.

УЛАДЗІМІР ЮРЭВІЧ

Крытык УладзімІр МіхайлавІч Юрэвіч нарадзіўся 22 ліпеня 1916 года ў вёсцы Дуброва, Смалявіцкага раёна, Мінскай вобласці, у сям’і настаўніка. Скончыўшы мінскую сямігодку, вучыўся ў індустрыяльна-педагагічным тэхнікуме, а потым на будаўнічым факультэце Беларускага палітэхнічнага інстытута. Адначасова быў студэнтам-завочнікам філалагічнага факультета Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Доўгі час працаваў дыктарам Беларускага радыё, а ў гады Вялікай Айчыннай вайны — на радыёстанцыі «Савецкая Беларусь». У пасляваенныя гады ўзначальваў літаратурна-драматычнае радыёвяшчанне. У сучасны момант Ул. Юрэвіч — уласны карэспандэнт «Литературной газеты».

Творчую працу Ул. Юрэвіч пачаў у 40-х гадах з публіцыстычных артыкулаў. У 1943 годзе выступіў у рэспубліканскім, а пазней і ў саюзным друку з рэцэнзіямі і артыкуламі па пытаннях развіцця сучаснай беларускай і рускай літаратуры. Найбольш цікавыя яго артыкулы: «Мова і характар у п’есе», «Без павагі да слова», «Аналіз і рэгістрацыя» і іншыя.

АЛЕСЬ ЯКІМОВІЧ

Вядомы дзіцячы пісьменнік Аляксандр Іванавіч Якімовіч нарадзіўся 17 студзеня 1904 года ў вёсцы Чурылава, Уздзенскага раёна, Мінскай вобласці, у беднай сялянскай сям’і. Працоўнае жыццё будучы пісьменнік пачаў у сямігадовым узросце: дапамагаў бацькам па гаспадарцы, улетку ганяў у поле статак, узімку займаўся ў народным вучылішчы. У 1926 годзе скончыў Мінскі белпедтэхнікум, а ў 1930 годзе — літаратурна-лінгвістычнае аддзяленне педагагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Амаль пятнаццаць год А. Якімовіч працаваў у рэдакцыях дзіцячых часопісаў «Беларускі піянер» і «Іскры Ільіча», некаторы час выкладаў беларускую мову і літаратуру ў тэхнікуме.

У пачатку Вялікай Айчыннай вайны А. Якімовіч настаўнічаў у адной з сярэдніх школ Татарский АССР, працаваў адказным сакратаром раённай газеты ў Казахстане. Увосень 1942 года ён быў прызваны ў рады Савецкай Арміі, камандаваў стралковым узводам, удзельнічаў у баях. У 1943 годзе пад Харкавам быў паранены.

Пасля вайны А. Якімовіч рэдагаваў дзіцячы часопіс «Бярозка», працаваў старшым рэдактарам дзіцячай літаратуры ў Дзяржаўным выдавецтве БССР.

Літаратурную дзейнасць А. Якімовіч пачаў у 1923 годзе. У 1925 годзе выйшлі з друку яго кніга «Вершы» і зборнік апавяданняў для дзяцей «Гул бубна».

Творчасць А. Якімовіча прысвечана выхаванню падрастаючага пакалення. Ён з’яўляецца аўтарам чытанкі для 2-га класа і аўтарам каля дваццаці кніг аповесцей, вершаў, апавяданняў і казак. Найбольш значныя з іх: аповесць «Перамога» (1932), казка ў вершах «Каваль Вярнідуб» і аповесць «Незвычайны мядзведзь» (1935), зборнікі апавяданняў «Залаты Зуб» (1937), «Помста» (1946), «Сябры» (1948), «Я — юны піянер» і «Арляняты» (1952), аповесці «Гаворыць Масква» (1951), «Базылёў курган» (1954).

Кнігі А. Якімовіча выхоўваюць у дзяцей любоў да працы, высокія маральныя якасці.

У апошнія гады пісьменнік шмат увагі аддае апрацоўцы беларускіх народных казак. У яго апрацоўцы выдадзены кнігі казак «Каток — залаты лабок» (1955), «Бацькаў дар» (1957).

Выступав А. Якімовіч і як перакладчык. Ён пераклаў на беларускую мову паэму «Каму на Русі жыць добра» М. Някрасава, казкі А. Пушкіна, «Канька-гарбунка» П. Яршова, шмат баек I. Крылова, «Запіскі паляўнічага» I. Тургенева, «Маленства» М. Горкага, апавяданні А. Гайдара, вершы Ул. Маякоўскага для дзяцей і іншыя творы.

А. Якімовіч — член КПСС, член праўлення СП БССР. Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга і медалямі.