Leyli və Məcnun

Yenəmi dərd çəkim sabahki qəmdən?

Görüb bildiyimi danışmayım mən?

Keçən günlərin də adını az tut,

Yaxşısı budur ki, bir dəfə unut!

Bir qəlyanaltıydı keçən ömürlər.

Indi o keçmişdən qalmamış əsər.

Onları köhnə bir səhifə düşün,

Dünən yazılmışlar yazılmaz bu gün.

Tutaq ki, yeddi göy, yeddi yeri sən

Yeddi min il qalıb, bildin əzbərdən;

Axıra çatsa da bu yeddi min il,

Dünyanın axırı görünən deyil.

Uzun da, qısa da olsa qəddimiz,

Yenə də ölməyə yaranmışıq biz.

Saqi, piyaləni ver səhər-səhər!

İçməmiş məst olum, mən üzügülər.

O şərab gün kimi şölələr salsın,

Qurumuş çeşmələr ondan su alsın.