Вецер

Такі моцны вецер,

Што калі дазволіш сабе расслабіцца,

Ён аднясе цябе далёка на поўнач

І на месцы твайго знікнення

Пакіне табе помнік —

Водар парфумы.

Калі б ты вырашыў быць некім большым,

Чым «проста ісці побач»,

Я падтасавала б карты,

Падманула б руны.

І хай сабе вецер свішча,

Даводзячы фіранкі да аргазму.

Я табе дам дакладны адрас выйсця

З гэтага пекла.

Але не адразу.

Загрузка...