Нінка
У руках Нінкі пахне язьмін. Ты ідзеш з ёю побач i чырванееш перад знаёмымі. Урэшце кажаш:
— Глядзі, як упіўся Рыгор!..
Смяешся.
— Рыгор біў жонку i сына, — амаль шэпча яна.
Не разумееш яе слоў. Табе моцна хочацца пацалунку дзяўчыны. Сам не асмелішся абняць яе. Пабаішся, што яна не захоча пайсці замуж за цябе!
Шчаслівы, што яна ідзе з табою.
Нінку прытуляеш да сябе толькі ў сваіх бессаромных снах. Нават не ў марах...
А па хатах ужо погалас ідзе, што ты з Нінкаю жаніцца будзеш. І што ваша васелле будзе на Йвана.
Ninka
W dłoniach Ninki pachnie jaśmin. Idziesz obok niej i rumienisz się spotykając znajomych. Mówisz wreszcie:
— Popatrz, ale Ryhor się upił!.. Śmiejesz się.
— Ryhor bił żonę i syna — niemal szepce ona. Nie rozumiesz, co mówi. Bardzo ci się chce pocałować ją. Nie śmiesz jej objąć. Lękasz się, że nie zechce wyjść za ciebie za mąż. Szczęśliwy, że idzie z tobą. Przytulasz Ninkę tylko w swych niewinnych snach, nawet w marzeniu się nie ważysz...
A po chatach już huczy, że będziesz żenił się z Ninką. I że wasze wesele będzie na Jana.
Przeł. Jan Czopik