Контурная карта памяці

***

калі кубікі былі маладымі

у садку

калі я сядзеў на гаршчку

складаў кубікі

і пераказваў мульцікі

сваёй першай любові Наташцы

выхавацелькі тупа

дапівалі нашы кісялі і дажоўвалі кашкі

а пасьля адмывалі нашы какашкі

у абед мы заўсёды гулялі на вуліцы ў даганялкі

тыцкалі ў дохлых птушак савочкам і палкай

а бацькі ў гэты час працуючы недзе да ўсрачкі

зараблялі мне

на марозіва й жвачкі

калі б не Наташка ў садку была б проста жопа

бегаючы між арэляў

мы гулялі ў бандытаў і копаў

выхавацелькі – вядома – былі на баку дзяржавы

якая як ведаем зараз псуе ўсе забавы

яны ставілі ў кут на калені ці проста так

і казалі “ну як так можна” або “сапляк”

канечне я меў там купу забавак

гумовыя танчыкі лялькі наборы скакалак

і з гэтаю наіўнаю бутафорыяй

было хаця і адносна але ўсё-ткі весела

але я чакаў вячэры дакладней вечара

калі прыйдзе вясёлы тата ці сумная мама

апране на мяне боцікі і панаму

каля шафы з вожыкам

а злыя цёця Валя і цёця Ларыса

застануцца ў садку мыць ёршыкам

брудны посуд і доўга драіць падлогу

пакараныя дзедам марозам

то бок дзядзем богам

увечар зь сябрамі як заўжды пабегаю ў бэрыка

адтыру зь імі дрэннага хлопчыка Эрыка

пацалую нахабна Наташку што гуляе ў лялькі

(мой лібэртынаж як відаць пачынаўся змалку)

і заснуўшы нарэшце дома ў цёплым ложку

буду сьніць

маму

кубікі

санкі

і дохлую кошку