***

калі ты жыў з бацькамі і сьвет сканчаўся

канцавым прыпынкам тралейбуса,

калі меў дзяўчыну але час ад часу

кахаўся зь дзясяткам іншых і сэнсам

жыцьця была асалода, калі настаўніца

праклінала тваё пакаленьне п’ючы валідол

калі адстаўны вайсковец на занятках працы

ў белай гарачцы біўся галавою аб стол

ты атручваўся восені няякасным алькаголем

і вазіў кантрабанду праз польскі кардон

штосуботы ў футбол бегаючы па полі

штонядзелі наведваючы прытон

дзе сэрца накручвала лішнія кілаваты

шалёна гудзела быццам пчаліны рой

дзе радасьць трапляючы ў рукі казырнаю картай

потым абавязкова трапляла ў адбой

ты занураўся ў цёмныя паркі жарсьцяў

вучыўся паказваць краіне свой шчыры “фак”

ты ведаў куды ды ня ведаў навошта хавацца

ад гэтага сьвету й ягоных галодных сабак

ты засынаў на дахах у поўнай нірване

ўдыхаючы водар смалы і фабрычны смог

а недзе ўгары, бы ў кабіне высотнага крану

сядзеў з бутэрбродам вясёлы шчаціністы бог


Загрузка...