Контурная карта памяці

***

Папоўдне даўна

сонца ў самым зэніце.

суседка па бальконе

жанчына гадоў пад сорак

стаіць у майтках і станіку.

ты таксама

стаіш, паліш, сьвеціш

голай дупай.

выходзіш па піва і цыгарэты.

дзьве бабы хлешчуць вінішча пад домам.

малалетнія гопнікі-акрабаты побач

робяць крывавыя піруэты

паралельна страляючы ў цябе

апошнія капейкі.

жыцьцё, яно, брат, такое –

часовыя заробкі

часовыя радасьці

хіба што алькаголь пастаянны

і ўсё, на што цябе хапае, –

павесіць сушыцца майткі,

каўтнуць з рыльца

і падумаць пра дзяўчыну,

магчыма, адзіную,

хто гэтага варты.