МИЛЛӘТКӘ

Хәзерге әдәби телдә

Бар уем кичен-көндезен сезнең хакта, милләтем;

Саулыгың – минем саулык, авыруың – минем авыруым.

Син каршымда бар нәрсәдән дә изге һәм хөрмәтле;

Дөнья бирсәләр дә сатмам милләт, миллиятемне47.

Синеке дип исәпләсәләр – бәхетле мин;

Игелекле шагыйрең булырга ниятлимен.

Күңелем «милли» дигән сүзне сөя – белмим, нидән?

Милләтем, мине «милли» ит – миңа шатлык бүләк ит.

Һичшиксез, һәр хыялдан татлыдыр милләт хыялы;

Шаша калсам, тик шул хыялдан гына булыр.

Мине шагыйрьлектә мәңге тугры ит, Тәңрем;

Шунда гына күңелемнең бөтен теләк-омтылышы.

И күк! ал җанымны, тик, зинһар, алма шөһрәтемне;

Минемчә, онытылу, тибәрелү үлемнән яманрак.

Үзем үлсәм дә, гаҗиз исмем үлмәсен, югалмасын;

Минем тырышлыгым һәм эшләрем бушка китмәсен.

Әгәр милләт мине, илтифат итеп, искә алса, –

Шул минем максатым, теләгем һәм бәхетем.

Мин сиңа яратуымны сөйләдем, и милләтем;

Мин ышанам ки, син дә мине дус күрерсең.

1906

Загрузка...