Мастацтва робяць гастралёры.
Не верыце?
На сорам, так.
Бо нам анёл тутэйпы горай
Забеглых д'яблавых сабак.
Іх поўсць агнём пякельным ззяе,
У шал прыводзіць іхні роў.
А як анёлы у нас спяваюць —
Спытай заморскіх жыхароў.
А наша доля — гастралёры.
Нам прысылае іх падчас
З вампірам тлустым сходны горад,
Што таленты высмоктваў з нас.
...і зноў у шлях спяшаюпь дальні
Анелы — да чужых крыніц...
...Народаў лёс правінцыяльны,
Правінцыяльны лёс сталіц.