Людзі лёзныя,
Сцежкі росныя,
Ногі босыя,
Словы — слёзныя,
Ну а песні нашы — разбойныя,
Ну а вочы нашы —
пагрозныя.
Добрай раніцы, слаўны Полацак!
Будзе вечар твой —
сумнаваценькім.
Не Сафіі госці памоляцца,
Божы страх намоляць багаценькім.
Добры вечар, Менск,
гандляроўскі край!
Прадамо табе
сваё гора мы.
Бо кірмаш. заужды
валацугам— рай.
Плакаць будзеце цэлым горадам!
Нам кароль казаў
на вайну ісці,
Нам закон казаў
гарады мінаць.
Добры дзень, Гародня!
Табе — плаціць,
Што схацелі госці
заначаваць.
Людзі лёзныя,
неработныя
Да спажывы лёгкай
ахвотныя,
Каб нашчадкі нашы
багатыя
У гарадох, адкуль
праганялі нас,
Кіраваць маглі
магістратамі,
З гарадоў зрабіл!
разваліны!
Людзі лёзныя,
Сцежкі росныя,
Ногі босыя,
Сны пагрозныя.