Шлях мой зямны, Айчына...
На схіле
кожнай вярсты
Толькі ты за плячыма,
Наперадзе —
Толькі ты.
Існасць мая, Айчына...
Не дзякую за карэнні...
Дзякую за магчымасць
Сумнення
У несумненным.
Праўда мая, Айчына...
З прыцемкаў, сутарэнняў
Бачацца
Далячыні
Светлага разумення.
Споведзь мая, Айчына...
Дадзена
птушцы i зверу
Блакітна крычаць вачыма: —
Веру!
Веру!
Веру!..
Вера мая... Айчына.
1970