ПАЭМА — ВЕРА (Уступ)

Шлях мой зямны, Айчына...

На схіле

кожнай вярсты

Толькі ты за плячыма,

Наперадзе —

Толькі ты.

Існасць мая, Айчына...

Не дзякую за карэнні...

Дзякую за магчымасць

Сумнення

У несумненным.

Праўда мая, Айчына...

З прыцемкаў, сутарэнняў

Бачацца

Далячыні

Светлага разумення.

Споведзь мая, Айчына...

Дадзена

птушцы i зверу

Блакітна крычаць вачыма: —

Веру!

Веру!

Веру!..

Вера мая... Айчына.

1970

Загрузка...