Кыңгыраулы яшел гармун: шигырьләр, поэмалар, баллада / Гармонь со звоночками: стихи, поэмы, баллады

Йокысыз үтә озын төн,

Кышкы төн озын;

Шатланып көтә бу төндә

Ана үз кызын.

Киенеп чыга урамга,

Күз сала ана;

Еракта, офык буенда,

Бер йолдыз яна.

Күктәгедәй гади түгел,

Зәңгәр йолдыз ул;

Сокланып елмая ана:

– Кызым бу! – ди ул.

Очып йөри зәңгәр йолдыз

Төнге тынлыкта;

Йолдыз түгел – кызы оча

Зур самолётта.

Аның канаты астында —

Мактаулы иле;

Пропеллер, күкне яңгыратып,

Ил көчен сөйли.

Бу ил аны дәртләндереп

Күккә мендерде.

Төннәрен күктә очарлык

Канатлар бирде.

Әйләнә офык буйларын

Бу зәңгәр йолдыз.

Һәм югары күтәрелә

Йолдыз кебек кыз.