Кыңгыраулы яшел гармун: шигырьләр, поэмалар, баллада / Гармонь со звоночками: стихи, поэмы, баллады

Җилләр!

Җилфердәтеп кара чәчләремне,

Нигә мине шулай сөясез?

Кырлар,

Күксел чәчәк белән,

Көз җиткәчтен,

Саргаешып нигә көясез?..

Янар таулар көчле —

Җирне тетрәтәләр,

Тик вакытлы – алар сүнәчәк.

Ә мин менә

Комсомолда

Озак еллар өчен үсәчәк.

Күкрәгемә тагып

Янгын «КИМ» ым,

Атлап үтәм сезнең каршыдан.

Кигән киемем – юнгштурм,

Мин басамын көрәш маршына.

Нинди бәхет!

Эш дәверендә тудым,

Эшне сөям!

Мактанырга кирәк түгел дә, —

Өмет ялкыннары

Артезиан күк

Атылалар минем күңелдән.

Мин югары карыйм —

Куе болытлар…

Алар ашыгып узып китәләр.

Көннәр,

Туйдыра алмый яшьлегемне,

Шул болытлар кебек үтәләр.

Биш ел гомер,

Ә мин һаман

Комсомолда пионер эшчесе,

Алты йөзләп бала кулдан үткән, —

Алар – илнең яңа кешесе.

Өзелеп сөям

Үсәр буыннарны,

Күз карам күк алар барсы да,

Тик шунысы:

Алты йөзгә

Мин җаваплы сезнең каршыда.

Бер тау беләм,

Шәһәр ерак аңа,

Ә мин менә аның буенда,

Яшьләр

Җыр көенә

Таш казыйлар тауның куенында.

Җырчы яшьләр

Кул салмаса,

Кем селкетсен тауның бар җирен!

Шикләнмимен,

Эштә көчем

Шул егетләр белән пар минем.

Түзми йөрәк…

Йөрәк түзми,

Айкалалар,

Барсы кайныйлар,

Һәр көн саен,

Таңгы томан кебек,

Таралалар барлык кайгылар.

Мәңге данын калдырырга

Кемнәр өчен һәйкәл кирәкле?

Эшләгән эш —

Үзе һәйкәл безгә,

Тик эш үти барлык теләкне.