ПОСТ-МІРАБО
Пад мостам Мірабо сплываюць вершы
Парыжам
Захлынуўшыся й памершы
І гэты не апошні і ня першы
Каханьне соплі Вершы трэш
Мост выжыве а ты памрэш
Пад мостам Мірабо шукаць прыгоды
Няма дурных
Сумуюць параходы
Ля карлікавай Статуі Свабоды
Ды ёсьць сюжэты навырост
Хацеў паплакаць выйдзе тост
Пад мостам Мірабо гамон клашару
Здаецца
Холад зь ветрам далі жару
Усім няўдачнікам зямнога шару
Чужынцаў выдае акцэнт
Кавярня Прыцемкі Абсэнт.
Над мостам Мірабо як прывід лесу
Лес хмарачосаў
Ты хацеў прагрэсу
Глядзі ж паэт і не памры ад стрэсу
Усё цячэ пад гэты мост
Сплыў мадэрнізм сплыве і пост
P. S.
Твой верш не прынясе рахунка ў банку
Ды жонка
Захацела рыфмаванку
І з рыфмамі змагаесься да ранку
Сам-насам з мостам Мірабо
Слабо пра мост? А не слабо