Без валохкае прыхі не жыміш
і цыхі! А чыпогі і папрэва.
— Чурой пендрыш, шапялюга? Не дзюпіш вытры, апега беспальдзявы?
— Пендру чурой — не жыцелава вара! І не шапялюга гыц, а дзялокі цыгляр з Церапошчыны. Каверны цыгляю. Чыпогі фурныя базору.
— Хух! З Церапошчыны?! А гачом пых беспальдзявы, га? Прыхі пашывелыя папірыш. Шывельнік кульдзяны! Пагурху вотрыш?
— Ны не дзюп, цуп прыхі не валохкія, дзюп на гыцаву гушнасць! Цыглярам ляперыстыя прыхі без галогі!
— Не чыба пуцырыць, шывельнік. Дзялокія цыгляры ў гавых Авоклых Пухлах найфурчастыя саборы багожаць. Пы дзюры гавой хамору ў ныю пашывелую Церапошчыну, бо перах зыперваў налемзаю! Дзюры хапішней, шчыр! Ых-ых-ых!
— Хух! Тацерыў гыц ныя Авоклыя Пухлы!
— Хамору, шапялюга!
Пы невалохка прышаны цыгляр правытрыў чыпогі ў Авоклых Пухлах.