Скрыжаваньне

Засынаю, iзноў засынаю,

Бо надзеi нiякай не маю,

І ў жыццi ўжо нiшто не трымае...

Засынае душа, засынае,

Перарэзаная трамваем;

А вар'яцтва душу абдымае,

Закалыхвае i спавiвае

Чорна-мутарным дымам адчаю...

Сон iзноў не прыходзiць ноччу,

Цемра выела мае вочы,

Пэўна, злыдзень мяне сурочыў.

Зазвiнеў палахлiвы званочак...

Прыпынiўся драпежны трамвай,

Невыносны навокал адчай.