* * *


Ты воблакам плыла...

Рукамі не дастаць...

Свяцілася ледзь-ледзь над рэчкай і над борам.

Ад слоў маіх плыла, што я сказаў учора,

Да слоў маіх плыла, што заўтра меў сказаць.

Ты воблакам плыла...

Над трапяткой зямлёй...

Між вокладкамі дзён наступных і мінулых

Мы дзіўную з табой старонку адгарнулі:

«Дзень вашай цішыні» — напісана на ёй.

Загрузка...