Адкрыццё

Яму звязалі рукі за спіпой.

Надзелі пацеркі.

— Ідзі! — I з аўтаматаў

Услед яму паласанулі каты,

Забаўленыя катаўскай гульбой.

— Бягом! — Ён бег.

— Хутчэй! — Ён бег хутчэй.

Стралялі каты,

Каты рагаталі,

I справа,

Злева снайперы збівалі

Шкляныя пацеркі

З яго плячэй.

Дзінь! — пацерка.

Крычалі каты: — Брава!

Ад сумнага жыцця, відаць, яны

Такую вось вясёлую забаву

Прыдумалі ў вясёлы час вайны.

Дзінь! — пацерка.

Агонь шкляны ўразаўся

У твар,

У вочы... Потым вокрык:

— Стой!

О, вывучка рамесная, праслаўся!

Ён не загінуў. Ён сляпым застаўся.

Бо каты добра зналі рамяство.