СТУДНЯ


Глыбока ў студні боўтнецца вядро...

Затархаціць пашчэпаная корба...

Адзін глыток — і існуе дабро,

I жыць на свеце хораша і добра.

Абуджан зрок: мільгне птушыны цень...

I слых: у ліпах пчолы зноў шчыруюць...

У жоўты жвір сцякае з рук струмень,

I на вадзе каменьчыкі танцуюць.


Загрузка...