Лебедзь чорная

Я вярнуцца не магу,

Душу труціць чамярыца.

Як жабрак той на рагу,

Мушу зь лёсам прымірыцца.

Хай гараць надзей агні,

Загаіцца рана з болем.

У крывавай калатні

Перажыта значна болей.

Ня сумуй, чакай мяне!

У растаньні лучыць згода.

Навальніца праміне,

Улагодзіцца пагода.

I тады з табой ізноў

На прасторы я зайграю,

Каб нязгасная любоў

Галасьней сьпявала Краю.

Шчэ ня скончана вайна

Пачуцьця, ідэй і думак...

I таму — ты там адна,

А са мной дарожны клумак.

20.10.46