Лебедзь чорная

А чаму, зь якой прычыны,

Пад брывамі у дзяўчыны

У блакітнай глыбіні

Загараюцца агні?

Ці таму, што блізка сьвяты,

Што прыходзяць часта сваты,

Мёд нясуць, гарэлку п'юць

I, частуючы, пяюць.

Пазіраюць ёй у вочы,

А ў адказ ім — сьмех дзявочы.

— Ня гуляйце да цямна!

Мае любага яна.

З Васілём, хлапцом вясковым,

Ёсьць інтэрас, адным словам.

I вясельле пойдзе ў лад,

Мае быць пасьля Каляд.

А таму, з тае прычыны,

Пад брывамі у дзяўчыны

У блакітнай глыбіні

Загараюцца агні.