Сьцежка ў полі вядзе нацянькі.
Наабапал цьвітуць васількі.
Я з табою стаю на мяжы...
Маё сэрца вузлом не вяжы.
Ты ласкаеш цяпер Васіля,
I цяпер і, напэўна, пасьля.
Я гарачую радасьць тваю
Адчуваю. З табой запяю.
I жытнёвую краску сарву.
Упрыгожу тваю галаву.
Хай-жа ў косах сінее здалёк
Стаў над лёсам тваім Васілёк.