***
Адчыняй сваю дамавіну
я ўкрыжую цябе на басэтлі
мае цела ня можа больш лётаць
яно мкнецца ў свой лепразорый
3 тваіх костак зраблю сабе панцыр
не шкадуй мяне, маіх лапак
чарапашкаю быць няблага
толькі ў неба глядзець нязручна
Я памыю твае вантробы
і разьвешу сушыцца на дроце
на рабінах чырвоныя гронкі
гэта я сьвяткую забойства