***

Адчыняй сваю дамавіну

я ўкрыжую цябе на басэтлі

мае цела ня можа больш лётаць

яно мкнецца ў свой лепразорый

3 тваіх костак зраблю сабе панцыр

не шкадуй мяне, маіх лапак

чарапашкаю быць няблага

толькі ў неба глядзець нязручна

Я памыю твае вантробы

і разьвешу сушыцца на дроце

на рабінах чырвоныя гронкі

гэта я сьвяткую забойства


Загрузка...