***
Дзікія кірлі на сьняданак
склявалі мой страх
іх вочы нахабныя
даелі свой дзень
новая гісторыя
недапітай гарбаты
недапісанай скаргі
недасоленых рэчак...
лашчы ногі мае й рукі
калі чацьвер — яшчэ немаўлятка
яму ўсяго - дзьве гадзіны
а я зьнікаю
як зьнікаюць выспы і чоўны
на тваім даляглядзе.
Вазьму іх з сабою
некалькі мільёнаў тваіх сьлёзак
хаваюцца ў ракавіны
і застаюцца на мяжы
скажы
яны таксама твае каханкі?