***

Пясок

колеру маёй скуры

сьнегам кладзецца ля акіяну

плача нехта

а нехта памірае

Там на ўзьбярэжжы трупных аповесьцяў

жывуць пілігрымы — войска крумкачовае

іх вязьні — нехрышчоныя лужыны

іх дзеці - душы атручаных

плача нехта

а нехта памірае

Загрузка...