скокну скрозь
скокну праз
скокну цераз
купальскае вогнішча майго акна
у тую хвіліну, калі мы прызначылі сустрэцца
гэтым скокам я абміну пад’езд
гэтым скокам распачну спазненне
ты ж казала : не трэба на палову — спознішся
я абяцаў
бегчы буду
бег не ўратуе
усё ж прыйду, як звычайна, не ў час
глюкане ліфт : давязе да сёмага, на восьмае неба — пешшу
непрыстойна завалюся ў пакой
прылягу на табой не любімыя
твае няпэўныя, няўпэўненыя валасы
што вагаюцца між быць
простымі ці няпростымі
тады будуць, як я люблю
схаваюся ў іх цалкам
ды засну пад гукі аргана вершаў някласіка ў тваім выкананні
і пах дражджэй станецца ладану пахам
і ты мяне адпяеш