у мяне ўнутры рыпіць
гайдаецца
справа налева
чапляе сандалямі рэбры —
дзяўчо на арэлях
спыніся, пачытай мне ўголас
я зусім побач у суседнім купэ й не
зазірай перад тым як зайсці
адразу заходзь упэўнена
варэнне ўва мне зацукрыцца
без цябе — застанься, петра
за сведкаў нам будзе чыгунка
й пару вуліц прыватнага сектару
я табе зуб даю вернасці
пояс з сябе здымаю мудрасці
заставайся — будзе весела табе
дурачцы