я прыйду да цябе на вяселле
я вазьму з сабой пісталет
хаця ты яго й не запрашала
я буду злы, буду хаваць настрой —
увесь вечар корпацца на могілках
хаця павінен быць рады за цябе
урэшце я не змагу цярпець
я выйду ў туалет
я зараджу гэты кольт
ціхенька вярнуся, стану пасярэдзіне залі
дастану барабан і рулю
пачну крычаць і біць малатком па барабане
усе палягуць, я падыду да цябе
жах вочы граблямі будзе дзерці
«што ты, любая, не, любая, не трэба баяцца
я ніколі не зраблю табе зла, устань
а вы ляжаць! бі, барабан»
пасля я пакіну цябе стаяць
сам лягу ля тваіх ног і прашапчу :
усе ляжаць перад табой —
гэта мой падарунак