70% вады

я жыву на восьмым паверсе

ягонае цела кінулі дагніваць

парэшткі скубаў вецер груганнё і сабакі

груганы вырасталі з добрую хату

клявалі прахожых і вулічны брук

наеўшыся ўсчыналі спевы пад грукат

камянёў у іхных жыватах-шлунках

не ўзляталі ад цяжару з’едзенага

ператвараліся ў цёмна-вельмі-цёмна-сінія

кучы і марудна распаўзаліся магмай

па тым каго мы па звычцы называем

горадам

я прачнуўся выйшаў з пад’езда. здзівіўся

відаць прапусціў вывяржэнне вулкана

хутчэй за ўсё таго што на адной

з цэнтральных плошчаў

[а ведаеце можа гэта напраўду прыгожа —

даваць плошчам назвы месяцаў]

павольная пампея

не. усё-ткі я прачнуўся выйшаў з пад’езда

і не здзівіўся

толькі якім-небудзь халодным вясновым

вечарком я падумаю :

як добра мне жывецца на першым паверсе

не. чакайце. тут штосьці не так

я выразна памятаю суседзяў знізу