70% вады

мы хадзілі шэптам, каб не спужаць апалага лісця

дрэвы свядома чарнелі

яны чакалі снегу і паляўнічых —

прырода хацела быць маляванай

рэжысёры зацягвалі фільмы, а неба — аблокі

мой лёс быў заснаваны на рэальных падзеях

сонца ў метро хавалася, гойсала там па тунэлях

ужо счарнелыя дрэвы люлялі туман

ён чакаў, а яны засыналі пад уласнае гушканне

туман, бы немаўля, выслізгваў з драўляных абдымкаў

і поўз

а тады пасталеў і пайшоў

дождж

мы хадзілі шэптам, каб не спужаць апалых лісточкаў

яны зляталі да нас на рукі

ціха казыталі далоні дзюбкамі