70% вады

За шатамі лятункаў ветлы дым,

Наўсцяж маўкліва вабіць пошчак веццем,

Працятая сутоння стромай квецень

У водгулле маркотна лье наўздым.

Маной ахутан прысак малады,

Марнее квола, маючы наўвеце

Пярэсты жвір ды сінь у запавеце.

Суздром спачылі зорныя клады.

У розруху люструецца прыветна

Надоечы знібелы вербалоз.

Сузмрок увішна ветахі калыша.

Няўзнак шыпшыны пошум пракаветны

Трымціць пад барвы бурапенных кроз.

Ды ўсё ж маёвае буяе ўзвышша!