нямеччына
пры ўніверсітэце — на вуліцы гандляр старымі кнігамі
я спыніўся паглядзець тое-сёе
думаю : за якую ўзяцца?
а тут вуаля — проста на томіку перад вачыма божая кароўка
сядзіць а тады пераскоквае : зірні вось гэтую
я — на гаспадара з мушкецёрскімі вусамі і бародкай : пасміхаецца
недзе на пятай багоўцы я не ўтрымаўся
яшчэ раз паглядзеў на пана вулічнае кнігарні
ён зноў пасміхнуўся і чмыхнуў —
і на вусы імгненна пазляталіся дзясяткі кніжных баговак
сяджу абедаю і гадаю : мо’ і не дзед ён ніякі і не гандляр не букініст?
цар баговак ці проста — звыклая купіна імшастая ля сцяны
а можа і кніжка калі доўга ляжыць на свежым паветры —
то не кніжка больш а куст хмыз пень
як хата што доўга стаіць на зямлі — становіцца зноў лесам
а камяніца з часам — робіцца зноў грудай камення крушняй
нам гэта без розніцы а птушкі віюць у старых дамах гнёзды
мы не заўважаем а мурашы точаць старое бярвенне
сабакі сікаюць на колы даўно запаркаваных машын
як толькі мясцовыя вераб’і пачынаюць зачаста на цябе гадзіць
тэрмінова мяняй месца жыхарства