Shakespeare's Sonnets in Latin

CVI

Praeteriti in scriptis quotiens annalibus aevi

Corpora pulchrorum carmine picta lego,

Ac veteres mollit numeros laudata venustas

Virginis occisae, visque decora viri;

Praecipue quando laudantur ut optima formae

Palma, pedes, labrum, lumina, frontis honos;

Tum video expressum priscos voluisse poetas

Quale venustatis tu genus unus habes.

Sic ea laus habuit vere praesagia nostri

Temporis, hoc in te vaticinata decus.

At nisi vidissent divinitus, illa canendi

Ingenium antiquos vix habuisse putem.

Nos, ea cernentes oculis praesentia nostris,

Attoniti aspicimus, sed tenet ora pudor.