Таблеткi для сну

Спасцiганне навукi

Дарагі пляменнік, ты сёлета — выпускнік. Хутка атрымаеш атэстат сталасці.

Куды пайсці, якую выбраць спецыяльнасць,— задача няпростая. Тым болей — з тваёй натурай. Чула, ты ў журналісты падацца рашыў! А ці ведаеш ты, якая ў іх зарплата? Галыцьба галыцьбою. У вечных даўгах. Не, Данілка, не тая гэта прафесія. I ў следчыя не рыпайся. Без юрыстаў мы ў сваім родзе абыдземся. I настаўнікі з адной зарплаты жывуць. Няхай на здароўечка цешацца ёю.

А ты ў мяне адзіны пляменнік, не для таго дзесяць гадоў у школе адседзеў, каб рублі з месячнага заробку лічыць. На гэта і трох класаў хопіць. I сцэнай кінь захапляцца. У зоркі экрана не так проста выбіцца, а быць звычайным артыстам, што наняцца ў дрывасекі. А легкавая машына толькі марай і застанецца.

Гандаль, Данілка! Во дзе ты павінен прымяніць свой талент. Будзеш як сыр у масле купацца. Павер цётцы сваей, загадчыцы магазіна. Усе мне нізка кланяюцца. I настаўнікі, і юрысты, і нават прафесары. Кожны з іх хоча лепшы кавалачак на катлеткі.

На жыццё не скарджуся. I старэйшай дачушцы, і малодшай — кожнай па «Жыгулёнку» купіла. I аб кааператыўных кватэрах паклапацілася.

Не горш за мяне ўладкавалася і другая цётка твая, Аўдэля. Яна — у прамтаварным аддзеле гастранома. Дэфіцытамі направа і налева распараджаецца. Бачыў бы ты дачу яе. Церам у тры паверхі!

Во што значыць, калі жыць з галавою.

Мой старэйшы зяць пра нас нават вершык склаў.

Слухай:

Ах, родны нягоднік, як трапна заўважыў! Сапраўды, і бяром, калі з розумам, і парука ў нас жалезная. Усе за аднаго, адзін — за ўсіх.

Адсюль і твой, Данілка, выбар — гандаль. Што ні прывоз тавараў, то інстытут на ўсё жыццё, бо размеркаванне дэфіцыту — гэта і праяўленне вынаходніцтва нашых работнікаў, і да зарплаты па дзве даплаты. А спасцігнеш гэтыя навыкі, лічы, дыплом у кішэні і руль «Волгі» ў руках.

3 прывітаннем твая цётка Арына.