Ліпеньскія навальніцы

Вы думаеце, я не сплю начэй?

Вы думаеце, я па ім гарую?

Прымаю проста ісціну старую:

Пайшоў — дык забываць яго лягчэй.

На лекцыі з сябрамі ідучы,

У шумным перапоўненым трамваі,

Хвілінай летуценнай уначы

Яго я забываю, забываю...

Не дапускаю да сябе нуды:

Ад спраў, званкоў і тлуму ледзь жывая!

Праходзяць месяцы. Ідуць гады.

А я ўсё забываю, забываю...