ЗВАНЕЦ


Вячэрні луг з канца ў канец

Я слухаю:

Звініць званец, звініць званец

Са скрухаю.

Звініць званец—пара касіць.

Адвечна так...

А драч натужліва скрыпіць.

Каму, дзівак?

Чаму ж той луг, здалося мне,

Не скосіцца,

А гэта лета не міне,

Не скончыцца?

Звініць званец, звініць званец

Са скрухаю.

Вячэрні луг з канца ў канец

Я слухаю...

Загрузка...