Ліпеньскія навальніцы

Драўляная гаць пад Мядзелем

Прапахла шчаўем і мятаю,

Ды дзёгцем, ды ботам рыбачым.

Пружыняць дошкі гарачыя.

Праз луг, дзе дрэмлюць алешыны,

Вуліца тая няспешная.

А луг той зарос асокаю,

А неба над ім — высокае...

У сіне-духмяным марыве

Стагоддзі сплываюць марамі —

Вуліцай крочу драўлянаю,

Што продкамі збіта — славянамі,

Якія тут гаці пракладвалі

I першыя вулкі выгадвалі.

Валіліся дрэвы каляныя,

Назвалі продкаў — драўлянамі...

Крочу сваёй радзімай.

Яна

Для трох народаў адзіная,

На свеце самая мяккая

Вада ў азёрах пад Мядзелем...