СВЯТА


Панурым восеньскiм дажджом

Цякла нудлiвая нядзеля.

Ты праз акно на свет глядзела.

Твая душа плыла за шклом

І клiкала пакiнуць дом.

Ты нечакана спахмурнела,-

Схапiла за крыло душу...

— Спынiся! — я цябе прашу.

Загрузка...