Цар-лясун залатымi вачыма
На чырвоную кветку глядзiць,
І хiстаецца кветка няспынна,
Пад сасною крывёю гарыць.
Гэта папараць нарадзiла
У цёмным шэпце вiльготных дуброў
На Купалле чароўнае дзiва
Мiж аголеных каранёў.
Той, хто знойдзе чырвоную кветку,
Будзе шчасце трымаць у руках,
І таму на Купалле спрадвеку
Пачынаюць малойцы шукаць;
А знаходзяць малойцы красунь,
І рагоча, рагоча лясун.