Праз мароз i слязу,
У туман i вясну,
На крывую сасну,
На сiвую расу Прыляцела i села варона.
На вароне гарэла карона.
Пахiснулася раптам варона,-
Паляцела i знiкла карона У сiвую расу,
Пад крывую сасну,
За туман, за вясну,
За мароз i слязу.
З тых часоў i гукае варона,
І крычыць:
— Дзе кар-р-рона, кар-р-рона?!