ХВІЛІНКА

Мая хвілінка весела гуляла.

Расінку у світальны час люляла.

А пры цяпельцы кыіжкі мне чытала

I зёлкаю над вухам казытала.

Мая Хвілінка падрастала лёгка.

I салавейка для яе зацёхкаў.

А паднялася нада мной дзянніца, —

З Хвілінкаю з крыніцы мог напіцца.

Мая хвілінка наталіла смагу —

I я адчуў сівых вякоў адвагу.

Расце былінка свечачкай на лузе —

Мая Хвілінка з вечнай Беларусі.

Загрузка...