Мая хвілінка весела гуляла.
Расінку у світальны час люляла.
А пры цяпельцы кыіжкі мне чытала
I зёлкаю над вухам казытала.
Мая Хвілінка падрастала лёгка.
I салавейка для яе зацёхкаў.
А паднялася нада мной дзянніца, —
З Хвілінкаю з крыніцы мог напіцца.
Мая хвілінка наталіла смагу —
I я адчуў сівых вякоў адвагу.
Расце былінка свечачкай на лузе —
Мая Хвілінка з вечнай Беларусі.