Школа ў пушчы.
Донца дня
рэха навашчыла.
Тут зубрыха
зубрыня
мудрасці вучыла.
Чуў разгалісты дубок
пушчы павучанні:
— Зубрык, ведай назубок:
словы ў нас — мычанні.
Наматай на рожкі
сцежкі i дарожкі.
Ты навуку не зубры, —
думай у развазе.
Не зубрылы мы, зубры,
ў белавежскім класе, —
мысляры-гаспадары
на сваім папасе.
Як арэхі лушчы
Веды
нашай
пушчы!