ХРАМ СТАІЦЬ НА КРУЦІЗНЕ

На прасторах за Сахарай

піраміды вострыя.

Набягуць турыстаў хмары, —

фараон у постраху.

Там i людзі, i вярблюды

ладзяць дэкарацыі...

... Напісаў i я эцюды

з ix цывілізацыі.

Сам вярблюдзікам хадзіў

з рукзаком-заплечнікам.

Толькі доўга не блудзіў:

родны Полацк абудзіў, —

стаў яго падсвечнікам.

Я заплечнік развяжу:

акварэлі — золата!

Еўфрасінню пакажу,

Рагвалода-волата.

Вось Дзвіна — ярчэй як Ніл!

Бераг любіць люцікі...

Упляліся ў небасхіл

астравы-вярблюдзікі.

Храм стаіць на круцізне.

Пакланіся грацыі!

Фараон засне на дне,

i Дзвіна — ускалыхне

німбы

нашай

нацыі.

Загрузка...