Конь стаіць, глядзіць на луг.
Конь — Ката вялікі друг.
Конь Катовіч ціхі, смірны.
Конь Катовіч самы мірны.
I даводзіцца Каню
для Ката спяваць курню.
Кот не падкаваны,
Кот не зацугляны,
Кот вушамі не стрыжэ,
a сядзібу беражэ.
Завядзе Каня ў катух:
будуць
зімаваць
удвух.
Каб не быў хто ў клеці
трэці, —
мышку ў хату
возьмуць дзеці.