Літары ў расе

НЕ Ў РЫМ, A Ў КРЫМ!

Наш Сашуля

урачысты,

тварык мые i вішчыць:

— Ура! Чысты!

Я вячысты,

грандыёзны, як скульптура!

Тата хмуры:

— А скульптура

бога рымскага Амура

непамытаю маўчыць.

I пакуль, сыночак Саша,

з яго лба не знікне сажа, —

«Дзякую» табе не скажа,

будзе за табой сачыць.

Ты памый яго — i з ім

Рым пабачыш, пілігрым.

— Лепш паедзем, тата, ў Крым.

Багдановіч там, Максім.

У далёкай Ялце

пастаю на варце,

«Дзякую!» яму скажу.

Урачыста паслужу:

верш Паэту напішу!